Skip to content

HAPPY BIRTHDAY!

Δεκέμβριος 15, 2007

Σήμερα έχει γενέθλια το μπάσκετ.. Σας αντιγράφω ένα ωραίο άρθρο από το SPORT 24 (το οποίο «κλάπηκε» από τη Wikipedia, credit to petemaravich).

Στις 15 Δεκεμβρίου του 1891, στο Σπρίνγκφιλντ της Μασαχουσέτης των ΗΠΑ, ο καθηγητής φυσικής αγωγής Τζέιμς Νέισμιθ κατέγραψε τους 13 επίσημους κανονισμούς ενός νέου αθλήματος που ο ίδιος ονόμασε «basketball» και που έμελλε να εξελιχθεί σε ένα από τα δημοφιλέστερα σπορ σε όλο τον κόσμο.

Το SPORT 24 σας παρουσιάζει την ιστορία του ανθρώπου που ανακάλυψε την καλαθόσφαιρα καθώς και τις 13 πρώτες «εντολές» που καθόρισαν σε τεράστιο βαθμό τη φυσιογνωμία του αθλήματος.

Βιογραφικό

Ο Τζέιμς Α. Νέισμιθ (6 Νοεμβρίου 1961 – 28 Νοεμβρίου 1939) γεννήθηκε στο Ράμσεϊ της επαρχίας Οντάριο του Καναδά. Οι γονείς του ήταν Σκωτσέζοι μετανάστες και δούλευαν στα ορυχεία της περιοχής. Από μικρός ο Τζέιμς ασχολήθηκε με τον αθλητισμό και συγκεκριμένα τη γυμναστική, το λακρός (καναδέζικο άθλημα) και το αμερικάνικο ράγκμπι. Αργότερα σπούδασε Φυσική Αγωγή στο Μόντρεαλ και αφοσιώθηκε στην γυμναστική σε επίπεδο πρωταθλητισμού. Στην τελευταία χρονιά των σπουδών του ανακυρήχθηκε καλύτερος γυμναστής ανάμεσα σε όλα τα αμερικανικά πανεπιστήμια.

Αφού αποφοίτησε, μετακόμισε στις ΗΠΑ και εργάστηκε ως καθηγητής στο YMCA International Training School (στο Σπρίνγκφιλντ της Μασαχουσέτης), ένα ιδιωτικό κολέγιο ειδικευμένο στην αθλητική ιατρική, την φυσική αγωγή, την φυσιολογία και την βιομηχανική. Το 1891 οι υπεύθυνοι του κολεγίου ανέθεσαν στον Νέισμιθ την δημιουργία ενός παιχνιδιού που δεν θα απαιτούσε μεγάλη έκταση, δεν θα ήταν σκληρό και θα μπορούσε να παιχτεί σε κλειστό χώρο. Εκείνη τη στιγμή ο καθηγητής από τον Καναδά δεν μπορούσε να φανταστεί πως αυτό που θα ανακάλυπτε θα εξελισσόταν στο πλέον δημοφιλές άθλημα σήμερα στον κόσμο που παίζεται σε κλειστά γήπεδα.

15 Δεκεμβρίου 1891

Σαν σήμερα, πριν 116 χρόνια, ο Νέισμιθ συγκέντρωσε στο κλειστό γυμναστήριο του κολεγίου 18 φοιτητές του, τους χώρισε σε 2 ομάδες των εννιά και τους έστειλε να στερεώσουν στους δυο αντικρυνούς τοίχους δυο καλάθια συγκομιδής ροδάκινων. Αμέσως μετά τους μάζεψε στο κέντρο του γηπέδου και τους εξήγησε τους δεκατρείς κανόνες που θα έπρεπε να ακολουθούν στο καινούργιο παιχνίδι.

Το μπάσκετ είχε μόλις γεννηθεί. Στις 15 Ιανουαρίου του 1892 ο Νέισμιθ δημοσιεύει επίσημα τους 13 κανονισμούς και ανακοινώνει την διεξαγωγή του πρώτου τουρνουά μπάσκετ στο κολέγιο. Οι δώδεκα από τους πρώτους κανονισμούς, με μικρές παραλλαγές, συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι και σήμερα. Στον αρχικό σχεδιασμό του παιχνιδιού οι παίκτες δεν είχαν δικαίωμα να μεταφέρουν την μπάλα κινούμενοι. Μπορούσαν μόνο να την πασάρουν ακίνητοι. Μετά από κάθε καλάθι, η επαναφορά γινόταν από το κέντρο του γηπέδου. Οι παίκτες έτριβαν συχνά με σκόνη κάρβουνου τις παλάμες τους, ώστε να κρατούν σταθερότερα τη μπάλα.

Η εξέλιξη

Από εκεί και ύστερα τα πράγματα πήραν το δρόμο τους. Το καινούργιο άθλημα εξαπλώθηκε πολύ γρήγορα στις ΗΠΑ και τον Καναδά και από εκεί στον υπόλοιπο κόσμο. Το 1904, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σεντ Λούις, το μπάσκετ παρουσιάστηκε ως σπορ επίδειξης και 32 χρόνια αργότερα, στην Ολυμπιάδα του Βερολίνου το 1936, εντάχθηκε επίσημα στο πρόγραμμα ως ολυμπιακό άθλημα. Εκει ο Νέισμιθ ανακηρύχθηκε τιμητικά πρόεδρος της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Μπάσκετ και απένειμε τα μετάλλια στις νικήτριες ομάδες του πρώτου ολυμπιακού τουρνουά, όλες από την ήπειρο – πατρίδα του αθλήματος, τη Βόρεια Αμερική (1η ΗΠΑ, 2ος Καναδάς, 3ο Μεξικό). Το 1976 στο Μόντρεαλ μπήκε και το γυναικείο μπάσκετ στο ολυμπιακό πρόγραμμα.

Naismith Memorial Basketball Hall of Fame

Το 1898 ο Νέισμιθ αφήνει την Μασαχουσέτη και μετακομίζει στο Κάνσας, όπου προσλαμβάνεται από το τοπικό πανεπιστήμιο (University of Kansas) ως καθηγητής και πρώτος προπονητής της ομάδας μπάσκετ του κολεγίου. Εκεί ο Νέισμιθ οργανώνει το άθλημά του και δημιουργεί ένα από τα μεγαλύτερα εκπαιδευτικά προγράμματα ανάπτυξής του. Η παράδοση του Κάνσας και η επιρροή του στο αμερικάνικο μπάσκετ φτάνει μέσα από μια θαυμαστή πορεία μέχρι τις μέρες μας με ονόματα όπως ο Forrest “Phog” Allen, ο Dean Smith, ο Adolph Rupp, ο Pat Riley, ο Larry Brown και ο ίδιος ο Michael Jordan.

Ο Νέισμιθ πέθανε το 1939 και τάφηκε στο Λόρενς του Κάνσας. Από τότε πολλές εκδηλώσεις έχουν γίνει για να τιμήσουν τη μνήμη του ανθρώπου που ανακάλυψε και έδωσε μορφή σε ένα από τα πλέον δημοφιλή αθλήματα σε όλον τον κόσμο. Η κορυφαία όμως αναγνώριση στο έργο του υπήρξε η είσοδός του ως πρώτου «ενοίκου» στο Basketball Hall of Fame, το οποίο δημιουργήθηκε το 1968 στο Σπρίνγκφιλντ και πήρε τιμητικά το όνομά του. Φέτος μπήκε και στο FIBA Hall of Fame, στην ίδια τελετή που τιμήθηκε και ο Νίκος Γκάλης.

Οι 13 κανονισμοί του Μπάσκετ (όπως τους έγραψε ο Τζέιμς Νέισμιθ)

1. Ένας παίκτης μπορεί να πετάξει τη μπάλα προς οποιαδήποτε κατεύθυνση με το ένα η με τα δυο χέρια.

2. Ένας παίκτης μπορεί να χτυπήσει τη μπάλα προς οποιαδήποτε κατεύθυνση με τοένα η με τα δυο χέρια, ποτέ όμως με τη γροθιά.

3. Ένας παίκτης δεν επιτρέπεται να τρέχει με τη μπάλα στα χέρια. Είναι υποχρεωμένος να την πασάρει από το σημείο, από το οποίο την πήρε.

4. Η μπάλα πρέπει να συγκρατείται μόνο με τις παλάμες η μέσα σε αυτές. Δεν επιτρέπεται η χρήση των χεριών και του σώματος για αυτόν τον σκοπό.

5. Δεν επιτρέπεται το μαρκάρισμα ενός αντιπάλου με τον ώμο, το κράτημά του, το σπρώξιμο, το χτύπημα και η τρικλοποδιά. Την πρώτη φορά το παράπτωμα τιμωρείται με φάουλ ενώ την δεύτερη ο παίκτης αποβάλλεται μέχρι να σημειωθεί το επόμενο καλάθι. Σε περίπτωση που υπάρχει εσκεμμένο βίαιο χτύπημα, τότε ο παραβάτης αποβάλλεται για όλο το υπόλοιπο παιχνίδι και απαγορεύεται να αντικατασταθεί.

6. Φάουλ θεωρείται το χτύπημα της μπάλας με τη γροθιά, οι παραβιάσεις των κανονισμών 3 και 4 και ότι περιγράφεται στον κανονισμό 5.

7. Αν μια ομάδα υποπέσει σε τρία συνεχόμενα φάουλ (χωρίς στο μεταξύ να σημειωθεί κανένα από τους αντιπάλους), τότε δίνεται ένας πόντος στους αντίπαλους.

8. Οι πόντοι επιτυγχάνονται όταν η μπάλα πεταχτεί η χτυπηθεί από τον αγωνιστικό χώρο προς το καλάθι και μείνει μέσα σε αυτό. Στην περίπτωση που η μπάλα σκαλώσει στο στεφάνι του καλαθιού και ένας αμυντικός κουνήσει το καλάθι, τότε δίνεται ένας πόντος στους επιτιθέμενους.

9. Όταν η μπάλα βγαίνει έξω από τον αγωνιστικό χώρο, η ομάδα που την έχει στην κατοχή της, διαθέτει 5 δευτερόλεπτα για την επαναφορά. Αν αργήσει περισσότερο, τότε η μπάλα δίνεται στους αντιπάλους. Στην επαναφορά, δικαίωμα κατοχής έχει ο πρώτος παίκτης που θα ακουμπήσει τη μπάλα. Αν υπάρχει αμφιβολία, τότε την επαναφορά αναλαμβάνει ο διαιτητής.

10. Ο «Umpire» (κάτι σαν παρατηρητής) τιμωρεί τους παίκτες και σημειώνει τα φάουλ, ενώ ενημερώνει και τον «Referee» όταν μια ομάδα συμπληρώσει τρία συνεχόμενα φάουλ. Επίσης έχει την εξουσία να αποβάλλει τους παίκτες σύμφωνα με τον κανονισμό 5.

11. Ο «Referee» (διαιτητής) έχει την ευθύνη της μπάλας και αποφασίζει πότε αυτή παίζεται, πότε είναι μέσα στον αγωνιστικό χώρο και πότε έξω, σε ποιόν ανήκει. Επίσης είναι ο χρονομέτρης του παιχνιδιού. Αποφασίζει πότε είναι έγκυρος ένας πόντος, σημειώνει το σκορ και ασχολείται με οτιδήποτε άλλο αφορά τα διαιτητικά καθήκοντα.

12. Η διάρκεια του παιχνιδιού είναι 30 λεπτά, αποτελούμενη από δυο ημίχρονα των 15 λεπτών και 5 λεπτά ξεκούρασης ανάμεσα σε αυτά.

13. Η ομάδα που θα πετύχει περισσότερους πόντους είναι η νικήτρια.

• Το αυθεντικό χειρόγραφο με τους 13 κανονισμούς βρίσκεται σήμερα στην ιδιοκτησία του εγγονού του Τζέιμς Νέισμιθ, Ίαν Νέισμιθ, ο οποίος εδώ και δυο χρόνια έχει δηλώσει πως προτίθεται να το πουλήσει. Ενδιαφέρον εκδηλώθηκε από την πρώτη στιγμή από το Naismith Memorial Basketball Hall of Fame χωρίς όμως να υπάρξει μέχρι σήμερα συμφωνία ανάμεσα στις δυο πλευρές.

• Πριν ένα χρόνο γυρίστηκε στις ΗΠΑ ένα ντοκιμαντέρ με τίτλο «Basketball Man» και θέμα την δημιουργία του μπάσκετ από τον Τζέιμς Νέισμιθ και την εξέλιξή του μέχρι τις μέρες μας. Μέσα σε αυτό παρελαύνουν μεγάλες δόξες του αθλήματος, από τους παλαιότερους (Όσκαρ Ρόμπερτσον, Ρικ Μπάρι, Μπομπ Κιούζι, Ρεντ Άουερμπακ) μέχρι και τους νεότερους, συμπεριλαμβανομένου βέβαια του φαινόμενου Μάικλ Τζόρνταν.

Αφηγείται ο εγγονός Ίαν Νέισμιθ κουβαλώντας συνεχώς μαζί του έναν χρυσό χαρτοφύλακα που περιέχει το αυθεντικό χειρόγραφο των 13 κανονισμών του παππού του Τζέιμς. Το τρέιλερ του «Basketball-man» :

Advertisements
4 Σχόλια leave one →
  1. petemaravich permalink
    Δεκέμβριος 15, 2007 16:36

    O κος Κρεκούκιας που «έγραψε» το κομμάτι στο sport24 θα έπρεπε να γνωρίζει ότι η απροκάλυπτη (αλλά όχι λιγότερο και η κεκαλυμμένη) αντιγραφή του σχετικού άρθρου της wikipedia δε συνιστά ακριβώς πρωτότυπη παραγωγή δημοσιογραφικού έργου…

    Όσο κι αν ψάχνω, δε βλέπω και κάποια αναφορά στην «πηγή»…

  2. Δεκέμβριος 15, 2007 21:24

    Χαχαχαχαχαχαχα Κλασική ελληνική «δημοσιογραφία». Καλή παρατήρηση.

  3. Θανάσης Κρεκούκιας permalink
    Δεκέμβριος 19, 2007 13:21

    Αγαπητέ Pete Maravich
    Διάβασα το σχόλιό σου και θα ήθελα να διευκρινίσω τα εξής. Ο τομέας που μου αρέσει περισσότερο στην αθλητική δημοσιογραφία είναι τα θέματα ρετρό, οποιουδήποτε αθλήματος, αρκεί να κρίνω πως θα ενδιαφέρουν τους αναγνώστες του σάιτ. Αυτά τα χωρίζω σε τρείς κατηγορίες. Πρώτον, τα θέματα που τα γνωρίζω από πρώτο χέρι (συνήθως θέματα από την Ισπανία επειδή ήμουν αρκετά χρόνια μόνιμος κάτοικος της χώρας αυτής ή θέματα που σχετίζονται με συγκεκριμένα αθλήματα όπως το ποδόσφαιρο και η ποδηλασία). Δεύτερον, τα θέματα για τα οποία έχω ακούσει αλλά δεν τα γνωρίζω σε βάθος και τρίτον, τα θέματα που δεν τα έχω ξανακούσει αλλά αυτόματα μου κάνουν κλικ να τα ψάξω.

    Η κύρια πηγή μου για να ανακαλύπτω τέτοια θέματα (ώστε να μπορώ να ασχοληθώ μαζί τους με επετειακή λογική, πότε δηλαδή έγινε το τάδε γεγονός ή πότε γεννήθηκε ο δείνα αθλητής κλπ) είναι το ημερολόγιο της Wikipedia. Όταν βρω κάποιο θέμα που με ενδιαφέρει (σε οποιαδήποτε από τις τρεις κατηγορίες και αν ανήκει), η πρώτη μου κίνηση είναι να κάνω κλικ και να ρίξω μια ματιά στο κείμενο της Wikipedia. Είναι το φυσικότερο, όπως καταλαβαίνεις.

    Αν αποφασίσω πως θα ασχοληθώ και θα γράψω το θέμα που έχει τραβήξει την προσοχή μου, τότε μπορείς να είσαι σίγουρος πως συμβαίνουν τα εξής πράγματα. Ανοίγω πολλά σάιτ και βιβλία αν χρειαστεί για να συγκεντρώσω όσο περισσότερες πληροφορίες μπορώ για το θέμα. Ύστερα αρχίζω να διαλέγω αυτά που με ενδιαφέρουν περισσότερο, ανάλογα και με την έκταση που θέλω ή μπορώ να δώσω στο κείμενο. Σε συνδυασμό και με αυτά που γνωρίζω για το θέμα, αρχίζω να φτιάχνω το κείμενο.

    Το συγκεκριμένο θέμα για τους 13 αρχικούς κανόνες του μπάσκετ δεν το ήξερα. Είχα ακούσει βέβαια για τον Νέισμιθ που είχε ανακαλύψει το μπάσκετ, αλλά ποτέ δεν είχα διαβάσει την ιστορία του. Ψάχνοντας το ημερολόγιο της Wikipedia για θέματα ρετρό διάβασα πως στις 15 Δεκέμβρη του 1891 ο Νέισμιθ ανακοίνωσε τους 13 αρχικούς κανονισμούς του αθλήματος. Αμέσως μου έκανε κλικ. Για να καταλάβεις καλύτερα το κριτήριο της επιλογής του θέματος, μπορώ να σου πω πως αν έγραφε πως εκείνη τη μέρα γεννήθηκε ή πέθανε ο Νέισμιθ, μάλλον δεν θα είχα ασχοληθεί. Οι 13 όμως πρώτοι κανόνες είναι κάτι πολύ συγκεκριμένο και χτυπάει διαφορετικά στο ενδιαφέρον του αναγνώστη.

    Έτσι μπήκα στο κείμενο της Wikipedia και το διάβασα. Αφού αποφάσισα πως με ενδιαφέρει, έψαξα και άλλα σάιτ και συγκεντρώνοντας αυτά που χρειαζόμουν, άρχισα να το γράφω. Το θέμα είναι πολύ συγκεκριμένο και δεν δίνει δυνατότητα για κείμενο μεγάλης έκτασης. Σε ότι αφορά τα βιογραφικά στοιχεία, έκανα μια περίληψη από αυτά που γράφει η Wikipedia, μεταφέροντας απλώς στοιχεία στον αναγνώστη. Δεν γνώριζα εγώ κάτι, απλώς μετέφερα. Θα μπορούσα να πάρω τα ίδια στοιχεία από κάποιο άλλο σάιτ, δεν θα άλλαζε κάτι, από κάπου θα έπρεπε να τα πάρω. Αυτό που θέλω να σου δώσω να καταλάβεις είναι πως όταν ασχολούμαι με άγνωστα θέματα, η δημιουργική – εντός εισαγωγικών – δουλειά μου τελειώνει στο να ανακαλύψω το θέμα. Α, και στο να κάνω σωστή επιλογή στοιχείων (ώστε να μη βαρεθεί να διαβάζει ο αναγνώστης) και να τα παρουσιάσω γραμμένα με ένα σωστό λόγο. Σε τέτοια άγνωστα σε μένα θέματα δεν επιτρέπω στον εαυτό μου ούτε καν να βάλω το προσωπικό μου στιλ στη γραφή του κειμένου, γιατί αυτό θα ήταν πραγματικά κοροϊδία. Μπορείς να μπεις στο σάιτ και να διαβάσεις άλλα δικά μου κείμενα. Είμαι σίγουρος πως θα διαπιστώσεις πολύ εύκολα τη διαφορά.

    Σε ότι αφορά την αντιγραφή τώρα (απροκάλυπτη όπως την ονόμασες), το κείμενο αποτελείται από 1287 λέξεις. Από αυτές μόνο οι 460 έχουν σα βάση τους το κείμενο της Wikipedia και αφορούν κυρίως τα βιογραφικά στοιχεία. Σου επαναλαμβάνω όμως. Αν δεν ήταν η Wikipedia, θα τα έπαιρνα από κάπου αλλού γιατί πολύ απλά δεν τα γνώριζα. Ξέρεις, δεν υπάρχουν πάντως και πολλοί διαφορετικοί τρόποι για να γράψεις πού γεννήθηκε κάποιος, ποιοί ήταν οι γονείς του, αν έπαιζε ή όχι μπάλα μικρός, πού σπούδασε, τι καθηγητής ήταν. Επίσης μπορείς να είσαι βέβαιος πως οι υπόλοιπες 827 λέξεις του κειμένου προήλθαν από άλλες πηγές. Ακόμα και τους 13 κανόνες δεν τους μετέφρασα από την Wikipedia, αλλά μπήκα στο επίσημο σάιτ του Naismith Memorial Basketball Hall of Fame για να είμαι σίγουρος για την αυθεντικότητα. Θα καθόμουν να αραδιάσω όλες τις πηγές στις οποίες ανέτρεξα για να γράψω το κείμενο, αν έγραφα ας πούμε βιβλίο, οπωσδήποτε όχι όμως για ένα απλό κείμενο το οποίο δεν διεκδικεί καμία δημοισιογραφική δάφνη, απλά προσβλέπει στην ενημέρωση των αναγνωστών για ένα συγκεκριμένο γεγονός του παρελθόντος.

    Για να λύσω τις απορίες σου, σου γράφω όλα τα σάιτ από τα οποία πήρα στοιχεία για το συγκεκριμένο κείμενο.

    1. http://www.hoophall.com
    2. en.wikipedia.org/wiki/James_Naismith
    3. inventors.about.com/library/inventors/blbasketball.htm
    4. http://www.ku.edu/heritage/graphics/people/naismith.html
    5. http://www.kshs.org/portraits/naismith_james.htm
    6. http://www.encyclopedia.com/doc/1E1-Naismith.html
    7. http://www.answers.com/topic/james-naismith
    8. http://www.bookrags.com/James_Naismith
    9. http://www.basketballmanmovie.com
    10. http://www.youtube.com
    11. http://www.flickr.com

    Και να εισαι σίγουρος πως όλα αυτά διαβάστηκαν μόνο και μόνο για να βρεθεί η λεπτομέρεια που μπορεί να κάνει τη διαφορά. Άλλες φορές την βρίσκεις, άλλες όχι. Τελειώνοντας θα σε παραπέμψω σε ένα πρόσφατο κείμενό μου (http://www.sport24.gr/html/ent/010/ent.207010.asp) και θα σου πω πως μόνο και μόνο για να γραφτούν οι 560 λέξεις της 7ης υποενότητας του κειμένου (Bloody Sunday – μεσημέρι), χρειάστηκε η συλλογή και διασταύρωση πληροφοριών από 34 σάιτ, τα οποία βέβαια είναι ανά πάσα στιγμή στη διάθεσή σου. Θα περιμένω την κριτική σου και στο μέλλον, ειδικά σε κείμενα που θα διακρίνεις σε αυτά το προσωπικό στιλ και την υποκειμενική τοποθέτηση απέναντι σε οτιδήποτε.

    Σε ευχαριστώ για την προσοχή σου
    Θανάσης Κρεκούκιας
    tkrekoukias@yahoo.com

  4. Δεκέμβριος 19, 2007 13:49

    Είναι πολύ επαγγελματικό εκ μέρους σου που ψάχνεις σε βάθος το κάθε θέμα, αλλά εξακολουθώ να πιστεύω ότι είναι απαράδεκτο να μην υπάρχουν παραπομπές με τη μορφή ενός link ή έστω ενδεικτικά για να γνωρίζουμε τη πηγή. Οι παραπομπές είναι βασικός κανόνας δημοσιογραφίας και γενικότερα επισήμων εγγράφων ακαδημαϊκών ή όχι. Όχι μόνο για πληροφοριακούς σκοπούς αλλά και δεοντολογίας.

    Αυτό είναι κλασικό πρόβλημα της ελληνικής δημοσιογραφίας. Το παρατηρώ εδώ και χρόνια σε εφημερίδες και πολύ χειρότερα στο ελληνικό Internet. Καθημερινά κοιτάζω αμερικάνικα κυρίως blogs κι όλα έχουν links που σχετίζει το θέμα με την αρχική πηγή. Δε το λέω για να περιαυτολογώ αλλά όσα χρόνια σπούδασα στο Λονδίνο, αυτό ήταν το μόνο που άκουγα συνέχεια είτε αφορούσε μια απλή εργασία 500 λέξεων είτε ακαδημαϊκή διατριβή. Είναι κοινή λογική στα απλά ξένα blogs και ανύπαρκτο στην επαγγελματική ελληνική δημοσιογραφία.

    Δεν είμαι ο petemaravich αλλά μιας και είμαι ο κάτοχος του blog αυτού παρεμβαίνω 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: