Skip to content

Βασιλιάδες χωρις στέμμα (Μέρος 2ο)

Απρίλιος 13, 2008

Patrick Ewing

Ο γεννημένος στη Τζαμάικα σέντερ, ήταν το αστέρι της ομάδας των Knicks για 15 χρόνια. Αποτελεί άλλο ένα ‘’θύμα’’ της περιόδου κυριαρχίας του Air Jordan. Νο 1 στο Draft του 85 (το πρώτο draft στο οποίο ίσχυσε το lottery, που χρησιμοποιείται και στις μέρες μας), στη Νέα Υόρκη όλοι τον έβλεπαν σαν τον σωτήρα της ομάδας τους. Ο Ewing δεν απογοήτευσε τις προσδοκίες αυτές, κερδίζοντας τον τίτλο του Rookie of the Year με 20 πόντους και 9 ριμπαουντ μέσο όρο. Από τη σαιζόν 88-89 μέχρι και το 92 οι Knicks δεν μπορούσαν να ξεπεράσουν το εμπόδιο που συναντούσαν στα ημιτελικά, είτε αυτό το εμπόδιο ήταν οι Pistons(90), είτε ήταν οι Bulls(89,91,92). Κάπου εκεί, την τεχνική ηγεσία αναλαμβάνει ο Pat Riley και το 93 οι Knicks φτάνουν στους τελικούς, όπου και αντιμετωπίζουν (τι κάνει νιαου νιαου στα κεραμίδια)… τους Bulls. Το αποτέλεσμα της σειράς αναμενόμενο, παρά τα καταπληκτικά παιχνίδια του Ewing. Την επόμενη χρονιά, ο MJ αποσύρεται για 1η φορά και έτσι πολλοί ελπίζουν στην κατάκτηση του τροπαίου. Στους τελικούς της Ανατολής οι Knicks αντιμετωπίζουν τους Pacers. Στο 7ο παιχνίδι απέναντι στην Indiana ο Ewing σκοράρει 24 πόντους και μαζεύει 22 ‘’σκουπίδια’’ οδηγώντας για πρώτη φορά μετα απο δυο δεκαετίες τη Νέα Υόρκη στους τελικούς του ΝΒΑ. Εκεί όμως το εμπόδιο των Rockets και του Hakeem Olajuwan είναι ανυπέρβλητο. Ξανά στους τελικούς έφτασε στο λυκόφως της καριέρας του. Συγκεκριμένα το 99(χρονιά του lockout) οι Knicks από την 8η θέση, με μια ξέφρενη πορεία στα Playoff φτάνουν στον τελικό(η μόνη ομάδα που έχει καταφέρει κάτι τέτοιο). Ο Ewing όμως δεν αγωνίστηκε λόγω τραυματισμού. Oι Duncan, Robinson έκαναν παρτυ στις ρακέτες και οι Spurs πανυγηρησαν το πρώτο τους πρωτάθλημα. Υπήρξε 11 φορές AllStar και όπως είναι φυσικό κατέχει σχεδόν όλα τα στατιστικά ρεκόρ για την ομάδα των Knicks.

Τρελό κάρφωμα πάνω από τον Dennis Rodman

Lenny Wilkens

Σίγουρα οι περισσότεροι θα τον γνωρίζουν από την προπονητική του θητεία. Προπονητής της Dream Team στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992 στη Βαρκελώνη και 4 φορές προπονητής σε AllStar Game. Κάθισε στον πάγκο σε πάνω από 2000 παιχνίδια και νίκησε σε πάνω από 1000(και τα δυο νούμερα αποτελούν ρεκόρ). Σαν προπονητής κατέκτησε την κορυφή του ΝΒΑ το 1979 με την ομάδα των Supersonics, κάτι που δεν κατάφερε ποτέ στην καριέρα του ως παίχτης. Έγινε Draft τον 1960 από τους Hawks του St. Lewis και ήδη από την πρώτη του χρονιά κέρδισε τη θέση του βασικού Point Guard της ομάδας. Εκείνη τη σαιζόν οι Hawks έφτασαν μέχρι το τελικό, όπου ηττήθηκαν σε 5 παιχνίδια από τη δυναστεία των Celtics. Αυτή ήταν και η μόνη φορά που έφτασε σε τελικούς. Το 68’ δόθηκε με ανταλλαγή στους Seattle Supersonics που βρίσκονταν μόλις στη 2η σαιζόν τους στο ΝΒΑ. Ο General Manager της ομάδας πρότεινε στον Wilkens να αναλάβει ρόλο παίχτη-προπονητή στην ομάδα. Ο Lenny αποδέχτηκε και οδήγησε τους Sonics σε μια διαρκώς ανοδική πορεία. Σαν παίχτης αγωνίστηκε στο AllStar Game 9 φορές (MVP το 71’), ενώ έχει εκλεγεί στο Naismith Hall of Fame τόσο ως παίχτης όσο και σαν προπονητής.

Ο Lenny μας μαθαινει τα μυστικα του σωστου lay-up

Elgin Baylor


Γίνεται να έχεις παίξει σε 8 τελικούς και να μην έχεις καταφέρει να κερδίσεις έστω και μια φορά? Κι όμως, αυτό ισχύει στην περίπτωση του Elgin Baylor, ενός εκ των μεγαλύτερων Small Forward όλων των εποχών. Το παιχνίδι του ήταν allaround, πράγμα πολύ σπάνιο για την εποχή του. Την περίοδο 62-63 ήταν στο Top 5 και στις τρεις βασικές κατηγορίες(ποντοι,ριμπαουντ,ασιστ). Δυστυχώς πολύ λίγα από αυτά που έκανε έχουν απαθανατιστεί από κάμερα. Πραγματικά κρίμα γιατί το στυλ παιχνιδιού του ήταν ιδιαιτέρως θεαματικό. Όλη του την καριέρα την πέρασε με τους Lakers. Κέρδισε το βραβείο του Rookie της χρονιάς (1959), ήταν 10 φορές στην πρώτη ομάδα του NBA και 11 φορές AllStar VP 1959). Κατέχει το ρεκόρ πόντων σε τελικό ΝΒΑ(61), το 3ο πιο παραγωγικό παιχνίδι στην ιστορία (71), ενώ οι μέσοi όροι της καριέρας του αγγίζουν τους 27.5 πόντους, τα 13.5 ριμπαουντ και τις 4 ασιστ. Τους περισσοτέρους από τους τελικούς, τους έχασε εξαιτίας των μεγάλων Celtics του 60’, οι οποίοι σάρωναν τα πρωταθλήματα, με παίχτες όπως ο Bill Russell και ο Bob Cousy, και με τον θρύλο Red AuerBach στον πάγκο. Στον τελευταίο τελικό του, αντίπαλος δεν ήταν η ομάδα των Celtics, αλλά αυτή των Knicks. Τα πάντα κριθήκαν στον 7ο τελικό που έχει μείνει στην ιστορία λόγω της ηρωικής συμμετοχής του τραυματία Center των Knicks, Willis Reed. Ούτε τότε ήταν γραφτό να φορέσει ο Elgin το δαχτυλίδι. Oι Knicks επικράτησαν και κέρδισαν τον τίτλου του 1970. Η σαιζόν 71-72 ήταν η τελευταία του στο ΝΒΑ. Έπαιξε μόλις σε 9 παιχνίδια λόγω χρόνιων προβλημάτων τραυματισμών τα οποία και δεν ξεπέρασε, για αυτό και αποσύρθηκε πριν καν καλά καλά αρχίσει η χρονιά. Εκείνη την περίοδο οι Lakers στεφθήκαν πρωταθλητές… Εδώ είναι που λεμέ, αν έχεις τύχη διάβαινε…

Στιγμιότυπα από τον τελικό των 61 πόντων του Baylor

GK

Advertisements
No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: