Skip to content

Μήλα και Παγκόσμιο

Ιουλίου 27, 2010

Μετά τη συμμαχία Superman, Spiderman και Σουγκλάκου (αφού είπαμε ο Bosh δεν είναι στα επίπεδα των πρώτων δύο), το καλοκαίρι κυλάει ήρεμα με τον Ron Artest να παίζει «μήλα» (ή dodgeball όπως λέγεται στην Αμερικάνικη έκδοση).

Έχει εξαφανιστεί ο βετεράνος center Lorenzen Wright εδώ και 10 ημέρες περίπου, με την οικογένεια του να φοβάται για το χειρότερο. O Wright ανήκει στη μεγάλη λίστα παιχτών του ΝΒΑ που αφού δε βρίσκουν δουλειά, τρώνε τα εκατομμύρια δολάριά τους και χρεοκοπούν λίγα χρόνια μετά την απόσυρση. Είναι άγνωστο αν έχει εξαφανιστεί για να αποφύγει χρέη ή αν πλήρωσε τους λογαριασμούς του αλλιώς…

Update: Ο Wright βρέθηκε νεκρός, κι όπως δείχνουν τα πράγματα αυτοκτόνησε λόγω οικογενειακών/οικονομικών προβλημάτων. R.I.P. Lorenzen 😦

Κι αφού η Team USA απέδειξε αρκετά εύκολα τη θέση της στη παγκόσμια σκηνή στο Πεκίνο -παίζοντας ακόμα και με FIBA rules-, τώρα επιστρέφουν στη συνηθισμένη υπεροψία τους, γράφοντας στις παλιές τους τις φανέλες το παγκόσμιο πρωτάθλημα μπάσκετ. Μία υπεροψία που δυστυχώς (αν και δικαιολογημένη μέχρι ένος σημείου), έχει μεταδοθεί σε πολλές ντίβες του παγκόσμιου μπάσκετ όπως Gasol, Ginobili, Parker, Bogut, Okur, Τσακαλίδη.

Όλοι οι παίχτες της Εθνικής Αμερικής της Ολυμπιάδας του Πεκίνου αρνήθηκαν να «κατεβούν» στο παγκόσμιο -όπως θα ξέρετε ήδη οι γνώστες- και 19 υποψήφιοι («άγνωστοι» για τους περισσότερους Έλληνες που έχουν μείνει στη δεκαετία του 90) θα αγωνιστούν για 12 τελικές θέσεις. Αναλυτικά το αμερικάνικο ρόστερ:

PG: Rondo, Rose, Billups, Westbrook, Evans, Curry

SG: Iguodala, Mayo, Eric Gordon

SF: Durant, Gay, Granger, Gerald Wallace, Green

PF: Odom, Love

C: Lopez, Chandler, McGee

Στο 4 και στο 5, με εξαίρεση τον Lopez που θεωρείται από τους καλούς ανερχόμενους ψηλούς, οι Love, Odom, Chandler και McGee (ειδικά οι δύο τελευταίοι) σίγουρα δεν ανήκουν στους 10 ή και 15 καλύτερους στο ΝΒΑ στη θέση τους. Κατά τα άλλα το ταλέντο περισσεύει και τρέχει από τα σορτσάκια, αλλά το mundobasket δεν είναι «Ελλάδα έχεις Ταλέντο«, αλλά ομαδικό μπάσκετ.

Κι όπως σε κάθε προετοιμασία, έτσι και φέτος στην Αμερική έλαβε χώρα το γνωστό showcase, δηλαδή το οικογενειακό φιλικό μεταξύ των Μπλε και των Άσπρων. To τελικό σκορ ήταν ΚάμποσοΑρκετό υπέρ των Λευκών, σε ένα ματς που έγινε κυρίως για φωτογραφήσεις και προώθηση της ομάδας. Οι καλύτερες φάσεις:

Advertisements
14 Σχόλια leave one →
  1. Ο Λύκος της Στέππας permalink
    Ιουλίου 28, 2010 20:22

    Χμ. Η αλήθεια είναι ότι η τρέχουσα αμερικάνικη εθνική μπορεί να μην μοιάζει ακλόνητο φαβορί, αλλά δεν είναι και αμελητέα ποσότητα.

  2. Ιουλίου 28, 2010 20:31

    Ναι σίγουρα, άλλωστε εκτός της Ισπανίας δε θα μπορούσε κανείς άλλος να χτυπήσει μια Αμερική με «δευτεράτζες» (εκτός Durant). Και χωρίς Pau, είναι ακόμα πιο δύσκολο. Η Βραζιλία μου αρέσει με Nene, Splitter, Varejao, μπορεί να φτάσει ψηλά.

  3. Ο Λύκος της Στέππας permalink
    Ιουλίου 29, 2010 03:45

    Headsup.

  4. Ιουλίου 30, 2010 15:43

    Σε κάτι τέτοιες διοργανώσεις, παίρνουν θάρρος κάποιοι και λένε ότι «η ψαλίδα με το ΝΒΑ έχει κλείσει πλέον» και πως υπάρχουν κι άλλες δυνάμεις στο παγκόσμιο μπάσκετ, αλλά αυτά είναι πραγματικά φανφάρες.

    Σε ένα τουρνουά, θα έχεις πέρα από τον νικητή μια κατάταξη, η οποία όμως δεν είναι απαραίτητο πως αντικατοπτρίζει και την δυναμικότητα ή εν πάσει περιπτώσει, την αλήθεια. Το ΝΒΑ παραμένει με τεράστια διαφορά το δυσκολότερο πρωτάθλημα με τους καλύτερους παίχτες, απλώς πολλοί μη-αμερικάνοι έχουν εισχωρήσει σε αυτό, για λόγους διάδοσης/μάρκετινγκ και λιγότερο γιατί πραγματικά το άξιζαν να είναι εκεί.

    Δεν συμπαθώ ούτε την μπασκετική Ισπανία (οι λόγοι δυστυχώς ξεπερνούν την αρχική πεντάδα και μερικοί κάθονται και στον πάγκο :p Πραγματικά, μπορεί να συμπαθώ μόνο τον Fernandez, αλλά και πάλι, δεν διαρρηγνύω τα υμάτιά μου ) ενώ για την Βραζιλία, και μόνο που υπάρχει το Brazilian-samba-flopping-machine-faggot-Varejao την διαγράφω και εύχομαι να αποτύχουν παταγωδώς. Άλλωστε, μαθαίνω πως ο κόσμος χρειάζεται περισσότερο καφέ, οπότε καλά θα κάνουν τα παιδιά να αφήσουν την πορτοκαλί θεά και να επιστρέψουν στα χωράφια. xD

    Δεν ξέρω τι μπορούν να κάνουν οι υπόλοιπες Ευρωπαϊκές ομάδες, καθώς από τον υπόλοιπο κόσμο δεν νομίζω πως μπορεί κάποιος να χτυπήσει τα παιδιά του Stern, αλλά δεν θα συμφωνήσω με τον Χενεράλ ότι κατεβαίνουν με «δευτεράτζες». Είναι όλος ο αφρός της νέας γενιάς παιχτών στην 12άδα.

  5. Ιουλίου 30, 2010 20:03

    Φίλε Αφανασούλα, το μόνο σχόλιο που αντικατοπτρίζει όσα είπες είναι … σε αγαπάω :/

  6. Ο Λύκος της Στέππας permalink
    Ιουλίου 31, 2010 03:46

    afanasoulas, ομολογώ πως αδυνατώ να νοιώσω τον καημό σας —και πάσης Ελλάδος εδώ που τα λέμε— με τον Βαρεζάου (από τότε που έριξε σ΄έναν μέτριο πλην συμπαθή πλεϊμέικερ με ωραία φράντζα μια κατά τ’ άλλα συνηθισμένη αγκωνιά, του έκανε απροσδόκητα σοβαρή ζημιά, κι αναγορεύθηκε Ανθέλλην Μετέχων Της Συνομωσίας Των Κακών Εναντίον Μας, Παλιόπαιδο Κι Αλήτης Που Δεν Ζήτησε Συγγνώμη Κλαψ Λυγμ Κανείς Δεν Μας Αγαπεί από διάφορους φωστήρες του αθλητικού ρεπορτάζ). Το δε φλόπερ πραγματικά είναι άδικο (φαγάδικο): ο άνθρωπος ρίχνει και τρώει άπειρο ξύλο για να βγάλει το ψωμί του στους Καβς και διακρίνεται, όντας λευκός και χωρίς όχι τερατώδη, ούτε καν αξιοσημείωτα σωματικά προσόντα, παίζοντας απέναντι στους σκληρότερους και καλύτερους ψηλούς στον κόσμο. Τελευταία μάλιστα έμαθε και πώς γίνεται ένα μαγικό πράμα που οι μύστες του αθλήματος κάπως το λένε, σπρινγκ ρολ το λένε, ά, όχι, φίνγκερ ρολ. Και σημειωτέον, τα λέει αυτά κάποιος που γενικώς ψιλοάμπαλους τύπους σαν τον Βαρεζάου (και σαν το Σακίλ), αγκχμ, δεν τους συμπαθεί ιδιαίτερα, για να το θέσω κάπως συγκρατημένα.

  7. Ιουλίου 31, 2010 11:44

    Συμφωνώ και με τους δύο σχετικά με τον Βραζιλιάνο. Η αντιπάθεια μου για αυτόν δεν έχει σχέση με την αγκωνιά, γιατί όπως είπες Λύκε, απλά τη δουλειά του έκανε, έπαιζε σκληρό μπάσκετ. Είναι το γενικότερο flopping που εκνευρίζει, το γεγονός ότι είναι άμπαλος δηλαδή και βασίζεται σε τέτοιες ενέργειες. Όπως οι ποδοσφαιριστές που πέφτουν στις καθυστερήσεις. Είναι η ίδια ντροπή για μένα. Να πέφτεις χωρίς να σου έχουν κάνει φάουλ για να κερδίσεις κάτι από την κατάσταση ύπουλα. Πρόπερσι ήταν 1ος στο ΝΒΑ σε κερδισμένα επιθετικά φάουλ (πέρυσι δε γνωρίζω). Η ατάκα «I don’t flop, I samba» είναι ιστορική.

  8. Ο Λύκος της Στέππας permalink
    Αύγουστος 1, 2010 03:09

    Μιλάμε για τον πρώτο ριμπάουντερ της κανονικής περιόδου (σε αμυντικά, επιθετικά και σύνολο) της κανονικής περιόδου φέτος—και το ότι τον μετράνε 2.11 δεν έχει καμιά σημασία. Τέλος πάντων, σύμφωνοι, άμπαλος, ύπουλος, πρόσθεσε όποιο άλλο κοσμητικό θες, αλλά δεν μου είναι περισσότερο αντιπαθής από παρόμοιου στυλ ψηλούς, κι από τέτοιους είναι γεμάτα τα γήπεδα παντού. Απλώς με έχει κουράσει το γεγονός πως όποιος μιλάει για Βραζιλία ή Καβς είναι επιβεβλημένο να πει πόσο τον μισεί, μα πόσο τον μισεί. Άμα είδες έστω μισό δωδεκάλεπτο μετάδοση Καβς από ελληνικό κανάλι φέτος, αντιλαμβάνεσαι.

  9. Αύγουστος 3, 2010 14:44

    Αν δεν είδες, δηλαδή, δεν αντιλαμβάνεσαι; Αμαρτία μου, αλλά τα παιχνίδια τα κατεβάζω και τα βλέπω με Αμερικάνικες μεταδοσεις/αναλύσεις (we love Shager, τι να κάνουμε; ) και δεν μπορώ να κάθομαι να ακούω εμπαθείς οπαδούς του Phoenix των οποίων τα μοναδικά σχόλια είναι (στο All Star game για παράδειγμα που μου έφαγε τα αυτιά ένας φίλος να δούμε μαζί από το γνωστό ελληνικό κανάλι) «καλά, αυτό το πλεχτό που φοράει τώρα ο Κόμπε (άκου Κόμπε… μάθε να προφέρεις… χίλιες φορές Παλομπαρίνι δηλαδή) μπορεί να κοστίζει αρκετές χιλιάδες δολλάρια»…

    Επίσης, κύριε Λύκε που ξεφύγατε από τα Σιβηρικά Γκούλαγκ. Δεν μ’ αρέσει καθόλου η Εθνική Ελλάδας. Τόσο που κινδυνεύω να χαρακτηριστώ εγώ πιο ανθέλλην απ’ τον Varejao. Ούτε ο Ζήσης μου αρέσει ως παίχτης. Το μαίνος μου για τον άξεστο και άμπαλλο, αλλά συνάμα ΠΟΛΥ αλλαζόνα, καφεσυλλέκτη επικεντρώνεται ΜΟΝΟ στον τρόπο παιχνιδιού του. Έχοντας παίξει χρόνια και χρόνια μπάσκετ (μπαίνουμε και στην 4η δεκαετία τον προσεχή Φλεβάρη) ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟΝ ΑΝΕΧΤΩ. Μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι κι όπως είπα μεγαλώνω, οπότε το εγκεφαλικό είναι κοντά.

    Τέλος, μιας και αναφέρθηκαν οι μισητοί Cavs, να πω ότι το προπέρσινο roster τους, με Pavlovic, Szerbjack και λοιπούς ξυλοκόπους ήταν ΠΟΛΥ πιο απεχθές. Πέρσι ήταν κάπως καλύτερα τα πράγματα, αλλά τον τσογλανισμό τους τον πέρασαν μέχρι και στον Antawn. Πήραν βέβαια το εισιτήριο για ψάρεμα από τους επίσης μισητούς Celtics και έληξε το ζήτημα.

    Τέλος, αφού το θέμα μας είναι ο Andy, θα ήθελα να ζητήσω από το τρίο Ernie Johnson, Charles Barkley και Kenny Smith να βάλουν στην πρώτη θέση το κάρφωμα στην ΜΑΠΑ του Varejao από τον D-Wade, από το ματς του Νοεμβρίου στο Miami, όχι μόνο επειδή είναι επίδειξη τρομερής δύναμης και body control, αλλά επειδή η εικόνα του να βλέπεις το curly/afro του flopper να σκουπίζει το παρκέ, είναι priceless… Τι; Δεν έχουμε λεφτά για γραμματόσημα μέχρι την Αμερική; Σταμάτησε να διαβάζει τα e-mail του ο Sir Charles; Φτου, γαμώτο…

  10. loukmosh permalink
    Αύγουστος 3, 2010 15:43

    Φιλε Afanasoula θα υποκλιθω απλά στο σχολιο σου «we love Shager, τι να κάνουμε; » απλα θα συμπληρώσω οτι » we love Shager’s ties too «… Επίσης θα συμφωνησω με General για Βραζιλία…

  11. Ο Λύκος της Στέππας permalink
    Αύγουστος 4, 2010 04:00

    Afanasoylas, και μένα μου άρεσε το κάρφωμα που λέτε, και για να ευθυμήσετε, ιδού.

    Αλλά νταξ, ξαναλέω, παίκτες τύπου Β. υπάρχουν σε υπεραφθονία, μη συγχύζεστε.

    Χενεράλ: ετοιμάσου για νέα μεγαλεία, ο Shaq ετοιμάζεται να προσγειωθεί στη Βοστόνη, λέει.

  12. Αύγουστος 4, 2010 04:26

    Σε αυτή την φάση δεν μπορώ να αποφασίσω τι μου αρέσει περισσότερο. Η τάπα στο γίδι τον James, το κάρφωμα στα μούτρα του flopper ή το πέρασμα «αλά Iverson πάνω από τον Tyrone Lue (καλά, που τον είχε ξεθάψει εκείνο τον ρολίστα ο Zen Master…) στους τελικούς 76ers – Lakers»

    Κι αυτός ο O’Neal πια… Δεν έχει τον θεό του. Από την μία άκρη στην άλλη. Πάντως, από το να πήγαινε San Antonio, καλύτερα να κλείσει στην Βοστώνη. Τα ίδια λεπτά θα παίζει, αλλά τουλάχιστον θα το ευχαριστιέται και δεν θα παίζει το αντι-μπάσκετ του Popovic.

  13. Ο Λύκος της Στέππας permalink
    Αύγουστος 5, 2010 19:17

    Για τον ιστορικό του μέλλοντος που ως γνωστόν θα μελετήσει κάθε τι το σχετικόν με το αμερικάνικο πρωτάθλημα μπάσκετ έχοντας βασική πηγή αυτό το μπλογκ (Χενεράλ, έλαβες τον αριθμό του τραπεζικού μου λογαριασμού, έτσι; Μην ξεχνιόμαστε) αυτό που λέει ο afanasoulas είναι στο #8.

  14. Ο Λύκος της Στέππας permalink
    Αύγουστος 5, 2010 19:19

    Χρειάζεται διόρθωση ο κώδικας για να εμφανιστεί σωστά, παρακαλείται η διεύθυνσις να επιληφθεί.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: