Skip to content

Pacific Division Preview 2010-11: Phoenix Suns

Σεπτεμβρίου 26, 2010

by Kio32

  • Depth Chart:

  • Σχόλιο:

Η μεγάλη ομάδα των ήλιων που από την σεζόν 2004-2005, όταν και επέστρεψε στα ηνία της ο τεράστιος play maker Steve Nash, διδάσκει επιθετικό και θεαματικό μπάσκετ μπαίνει φέτος σε μια νέα εποχή. Πέρυσι ίσως ξεπέρασε τις δυνατότητές της φτάνοντας στους τελικούς της δύσης δυσκολεύοντας αρκετά τους Lakers που χρειάστηκαν τα μαγικά του Kobe αλλά και το απίστευτο buzzer του Artest για να τους αποκλείσουν και να πάρουν εν τέλει το πρωτάθλημα. Φέτος όμως θα είναι η πρώτη χρονιά μετά από 8 χρόνια που δεν θα έχεις στις τάξεις της έναν από τους καλύτερους ραβίνους PF στο NBA, τον Amar’e Stoudemire που προτίμησε να συνεχίσει την καριέρα του στην πιο μεγάλη συναγωγή πόλη του πλανήτη αλλά και την πιο μπασκετική, την Νέα Υόρκη.

Το clutch τρίποντο του J-Rich που ισοφάρισε τον 5ο τελικό της Δύσης παιχνίδι αλλά και το buzzer beater του Artest:

Το παιχνίδι των Suns βασιζόταν όλα αυτά τα χρόνια σε ίσως το καλύτερο pick n’ roll δίδυμο της ιστορίας: Nash to Amar’e (παρόλο που οι ρετρό φίλοι αναγνώστες μας δεν το δέχονται αυτό). Στην θέση του Amar’e οι Suns δεν κατάφεραν να πάρουν κάποιον αντίστοιχο σε αξία αλλά και όνομα-παίκτη και έτσι προτίμησαν να επενδύσουν στο βάθος. Πήραν τον γνωστό στους Έλληνες φιλάθλους Josh Childress και  τον Hakim Warrick ως Free Agents και έφεραν στην Αριζόνα τον Hedo Turkoglou από το Toronto προσφέροντας τον Leandro Barbosa. Κατά συνέπεια, θεωρητικά πάντα, το roster των Suns ίσως να είναι από τα πιο βαθιά στο NBA. Στην πράξη έχουν μαζευτεί πολλοί και αρκετά καλοί παίκτες στα πλάγια, όμως υστερούν σημαντικά στην γραμμή των ψηλών με μόνη αξιόπιστη επιλογή τον ταλαντούχο Robin Lopez και συμπληρώματα το γατάκι φινετσάτο σουτέρ Channing Frye και τον μονίμως αναπληρωματικό στην καριέρα του Hakim Warrick.

H προσωπικότητα φυσικά που δεσπόζει στο roster των Suns δεν είναι άλλος από τον 2 φορές (συνεχόμενα κιόλας) MVP Steve Nash. Παρά τα 36,5 χρόνια του και παρά τους φόβους των οπαδών των Suns κάθε καλοκαίρι ότι το παιχνίδι του κάποια στιγμή θα παρουσιάσει κάμψη, ο Καναδός είναι σταθερά από τους καλύτερους play makers του πρωταθλήματος αποδεικνύοντας ότι αν προσέχεις το σώμα σου και έχεις τεράστια ευφυΐα, εντός και εκτός γηπέδων, μπορείς να διατηρείσαι σε κορυφαίο ανταγωνιστικό επίπεδο ακόμα και σε τέτοιες ηλικίες. Η άλλη μεγάλη γεροντάρα προσωπικότητα των ήλιων είναι ο Grant Hill. Στα 37 του πλέον και με πολλούς σοβαρούς τραυματισμούς στην καριέρα του, που όμως αναγεννήθηκε από όταν ήρθε στην ομάδα των Suns. Στα περσινά playoff μάλιστα απέδειξε πως είναι πάρα πολύ χρήσιμος και ότι δεν κρύβεται στα δύσκολα.

  • Ο αισιόδοξος🙂

Οι Suns με το βάθος πάγκου που έχουν και με την βοήθεια του πολύ καλού προπονητή τους Alvin Gentry καταφέρνουν και συνεχίζουν να πατάνε το γκάζι. Συνεχίζουν να βελτιώνονται στην άμυνα και οι νεαροί παίκτες της ομάδας όπως ο Robin Lopez και ο Σλοβένος (και μεγάλη αδυναμία μου) Goran Dragic συνεχίζουν να γίνονται καλύτεροι. Ο πρώτος καλύπτει σε μεγάλο βαθμό το κενό του Amar’e και ο δεύτερος βοηθά σημαντικά ώστε ο Nash να ξεκουράζεται αρκετά και να είναι φρέσκος στα Playoff. O Τούρκος προσαρμόζεται άμεσα στο παιχνίδι των Suns που του ταιριάζει, ξεχνάει τις γκρίνιες που έκανε στο Toronto και θυμίζει τον all around παίκτη του Orlando. Ο Jason Richardson αναλαμβάνει ρόλο ηγέτη μετά την φυγή του Amar’e και παίζει σεληνιασμένος για την ομάδα αλλά και για το τελευταίο του καλό συμβόλαιο στο ΝΒΑ αφού μετά την φετινή χρονιά είναι free Agent. Η ομάδα έχει πολύ καλή ατμόσφαιρα αποδυτηρίων όπως και πέρυσι και επαναλαμβάνει την περσινή εξαιρετική πορεία της.

  • Ο απαισιόδοξος😦

Το κενό του Amar’e είναι μεγάλο και ανεκπλήρωτο. Ο Τούρκος αποδεικνύεται υπερεκτιμημένος (και φυσικά δεν μπορεί να παίξει με επιτυχία την θέση του PF) και τα υπερβολικά πολλά λεφτά που παίρνει θα βαραίνουν τους Suns για άλλες 2 σεζόν. Ο Nash δεν είναι εξωγήινος και  η ηλικία, η κόπωση και τα χρόνια προβλήματα στην μέση του πλέον φαίνονται καθαρά στο παιχνίδι του. Ο J-Rich (και το ελκυστικό expiring συμβόλαιό του) παίρνει trade στα μέσα της χρονιάς αφού η ομάδα δεν έχει ελπίδες για κάτι καλό. Επειδή η ζωή δεν είναι παραμύθι για να «ζήσουν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα» κάποια στιγμή έρχεται το τέλος. Τέλος εποχής και αρχή του rebuild δηλαδή σε μια διαδικασία που περνάνε όλες οι ομάδες του ΝΒΑ. Οι Suns περνάνε στην ιστορία σαν μία από τις πολύ καλές ομάδες που δεν κατάφερε να πάρει την κούπα στην περίοδο της ακμής της, όπως τόσες άλλες άλλωστε (Utah, Seattle, Dallas, Suns πιο παλιά). Πάντα θα θυμόμαστε τους ημιτελικούς της δύσης του 2007 που ήταν κοινό μυστικό ότι όποια ομάδα πέρναγε από το κλασσικό πλέον ζευγάρι Phoenix – San Antonio θα έπαιρνε την κούπα. Ο Horry, οι διαιτητές, ο Stren, τα 400 χρόνια σκλαβιάς, η αστυφιλία, η υπερθέρμανση του πλανήτη αλλά και οι εμμονές του τότε coach Mike D’ Antoni στέρησαν από τους Suns το πρώτο πρωτάθλημα της ιστορίας τους που τότε το δικαιούνταν.

  • Κλειδί:

Το κατά πόσο θα μπορέσει ο Gentry να χωρέσει τόσα πολλά τριάρια στην ίδια ομάδα μοιράζοντας τον χρόνο και τους ρόλους. Αν τα καταφέρει οι Suns διαθέτουν πολλούς καλούς σουτέρ και πληθώρα επιλογών και σχημάτων. Με αυτές τις προϋποθέσεις σε ένα run and gun ρυθμό και με καθοδηγητή τον Nash ίσως δούμε Suns από τα παλιά.

  • Πρόβλεψη: 45-37

11 σχόλια leave one →
  1. John K. permalink
    Σεπτεμβρίου 28, 2010 01:50

    Καταρχην,κανετε αρκετα καλη δουλεια και ειναι η πρωτη φορα που γραφω στο σαιτ σας.Η προβλεψη για ρεκορ 45-37 μοιαζει λιγo υπερβολικη βλεποντας το ροστερ των Σανς.Σοβαρο ψηλο να ακουμπησουν τη μπαλα δεν εχουν.Οποτε run&gun κι αγιος ο Θεος.Οι ψηλοι τους ειναι αρκετα ευελικτοι για να ανταπεξελθουν στο transition.Ο Λοπεζ εχει καλο αμυντικο potential αλλα επιθετικα θελει πολυ δουλεια ακομη.Ο Φραι ηταν μια απο τις εκπληξεις της περυσινης σεζον αλλα ειναι πολυ soft ενω ο Ουορικ ειναι μια κακη κοπια του Στουνταμαιρ και γι’ αυτο πιστευω οτι τον διαλεξαν οι Σανς.Επειδη φερνει σε στυλ παιχνιδιου αρκετα στον STAT.Με τον Νας διπλα μην εκπλαγειτε αν κανει breakout season.

    Στην περιφερεια δειχνουν γεματοι καθως εχουν παικτες και γρηγορους και αθλητικους και με καλο σουτ(Νας,Ριτσαρντσον,Νταντλει και Ντραγκιτς) και καλους αμυντικους(πλην του Νας).Ο Χεντο ειναι ενα μεγαλο ερωτηματικο.Ειναι δυσκολο να αντεπεξελθει σαν 4αρι κυριως στην αμυνα αλλα θεωρω οτι θα τον βοηθησει το γρηγορο παιχνιδι των Σανς.Τον περιμενω πολυ καλυτερο σε σχεση με την περυσινη σεζον στο Τοροντο.

    Το ρεκορ τους θα εξαρτηθει απο την κατασταση στην οποια θα ‘ναι ο Νας.Αν ειναι καλα ή εστω λιγο πεσμενος σε σχεση με περυσι(αλλωστε ο Ντραγκιτς βελτιωνεται συνεχως και μπορει να βοηθησει ακομη περισσοτερο,επισης ειναι μια απο τις αδυναμιες μου🙂 ) τους κοβω για + 50 νικες και μαλλον ευκολα…

    • takis permalink
      Σεπτεμβρίου 28, 2010 03:43

      Ρε μεγάλε, η πρόβλεψη για 45-37 σου φαίνεται υπερβολική και μετά τους…κόβεις για 50+ νίκες;
      Σχολείο πήγες;

      • John K. permalink
        Σεπτεμβρίου 28, 2010 11:42

        Φιλε μου αυτες οι +5 νικες μπορουν να τους ανεβασουν 2 και 3 θεσεις στη δυτικη περιφερεια(στην Pacific μαλλον εχουν καπαρωμενοι τη δευτερη θεση μετα τους Lakers) και να ‘χουν πλεονεκτημα εδρας τουλαχιστον στον πρωτο γυρο των playoff.Περυσι μετα τους Λεικερς που τερματισαν στην πρωτη θεση,οι υπολοιπες 7 ομαδες απο το δευτερο μεχρι τον ογδοο ειχαν 5 νικες αποκλιση.Οποτε εξυπνο παιδι εισαι,εχεις παει και σχολειο απ’ οτι φαινεται(εγω παλι οχι),καταλαβαινεις οτι υπαρχει μια διαφορα αναμεσα στο 45 και στο 50+.Καμια φορα ειναι καλο να σκεφτομαστε δευτερη και τριτη φορα πριν γραψουμε κατι…

      • Σεπτεμβρίου 28, 2010 13:03

        Οι ειρωνείες του τύπου «σχολείο πήγες;» επιτρέπονται μόνο για συζητήσεις γαυροβαζελιακού όπου και το επίπεδο μπορεί να πέσει χαμηλά ελεύθερα.

  2. Σεπτεμβρίου 28, 2010 02:38

    Εντελώς αντικειμενικά(!) πάμε για τίτλο φέτος. Με 2 από τις μεγαλύτερες μπασκετικές προσωπικότητες (Νας και Χιλ) να παίζουν κάθε χρόνο και καλύτερα πάμε να πατήσουμε τους Λ.Α.Λέικερς και το Μαιαμι.

    Ας σοβαρευτούμε τώρα: είναι αίνιγμα το πρόσωπο που θα εμφανίσει η ομάδα στη μεταΣτουνταμαιρ εποχή, αλλά υπάρχει το υλικό για καλά πράγματα. Έχω την αίσθηση ότι μεγάλο ρόλο θα παίξει ο προπονητής στο δύσκολο παζλ που αποτελούν οι φετινοί Ηλιοι.

    Παλιά γέλαγα με τον Ντράγκιτς παλιά και σίγουρα αν και περίμενα να εξελιχθεί δεν περίμενα να φτάσει στο επίπεδο που βρίσκεται τώρα. Εϊναι μεγάλη υπόθεση η συνύπαρξή του με τον Νας.

    Υ.Γ.1. General θέλω την άδεια σου να φτιάξω ένα ποστ με πίνακα όπου να υπάρχουν οι ομάδες ΝΒΑ και να κλικάρουν οι αναγνώστες στα ονόματα των ομάδων ώστε να πηγαίνουν κατευθείαν στα preview των ομάδων που τους ενδιαφέρουν. Μπορείς να μου απαντήσεις και στο μέιλ μου αν θες. Μπορείς να το φτιάξεις και εσύ σαν οδικό χάρτη και να παραπέμπω στον δικό σου πίνακα.

  3. Nick Anast permalink
    Σεπτεμβρίου 28, 2010 10:26

    Οι Σανς ίσως έχουν μια τελευταία ευκαιρία να κάνουν κάτι καλό. Ο Νας ναι μεν παίζει πολύ δυνατά ακόμα αλλά έφτασε σχεδόν 37. Πόσο ακόμα θα αντέχει να παίζει 100 ματς την σεζόν; Αμα τραβήξει κουπί ο Λοπεζ μπροστά και ο Ντραγκιτς δώσει καθοριστικές λύσεις στα γκαρντ, τότε ίσως μπορούν να ξαναφτασουν τελικούς Δυσης. Μέχρι εκεί. Ευτυχώς που ξεφορτωθηκαν τον Μπαρμποσα. Καλός παίκτης στην regular season αλλά στα playoff εξαφανιζοταν και δν επερνε σε καμία περίπτωση ηγετικό ρόλο.

  4. Kio32 permalink
    Σεπτεμβρίου 28, 2010 13:07

    Καταρχήν χαίρομαι που βλέπω και άλλους αναγνώστες να είναι φίλοι της αγαπημένης μου ομάδας και μάλιστα τόσο ψαγμένους ώστε να μπορούν να κάνουν και αναλύσεις.

    John K. συμφωνούμε σε όλα όσα έχεις γράψει, μάλιστα πολλά από αυτά τα έχω γραψει στην ανάλυση μου. Η αλήθεια είναι όμως ότι και εμένα με μπέρδεψες με το post σου, γιατί ενώ ξεκινάς πιστεύοντας οτί οι 45 νίκες είναι πολλές (έτσι τουλάχιστον καταλαβαίνω εγώ) στο τέλος λες οτί μπορούν το 50+. Δικαιολογημένα πάντως αφού φέτος οι Suns είναι ένα μεγάλο ερωτηματικό που μπορούν εύκολα να μείνουν εκτός Playoff αλλά το ίδιο εύκολα να κάνουν και το 50+. Κλειδί θεωρώ (εκτός από τον προπονητή που πρέπει να χωρέσει τα πολλά 3αρια, να μοιράσει χρόνο και ρόλους και να διαχειριστεί ένα rotation 10 παικτών με επιτυχία) θα είναι ο Robin Lopez και ο Hackim Warrick. Και αυτό γιατί χωρίς ψηλούς να απειλούν μέσα στην ρακέτα δεν θα μπορέσουν να ανοίξουν τις άμυνες και να εκμεταλευτούν το μακρινό σουτ. Η συνταγή της επιτυχίας των Suns όλα αυτά τα χρόνια ήταν το pick and roll Nash – Amare που κατέληγε είτε σε καλάθι του Amar’e αν η άμυνα επέλεγε να αντιμετωπίσει το pick and roll χωρίς να κλείσει την ρακέτα ή σε ελέυθερο σουτ από τα πλάγια αν η αντίπαλη ομάδα προσαρμοζόταν στον Amar’e. Αν μπορέσουν οι Lopez και Warrick να κάνουν τις αντίπαλες άμυνες να κλείσουν επάνω τους στο pick and roll και ο Nash να σπάει την μπάλα στα πλάγια στους J-Rich, Frye, Dudley, Hedo οι suns θα παίζουν το γνώριμο παιχνίδι τους. Ίσως να βασιστούν λίγο παραπάνω στο περιφερειακό σουτ απ’ ότι πέρυσι αλλά είναι παιχνίδι που έχουν παίξει με επιτυχία και με τον D’ Antoni. Καταλαβαίνεις όμως ότι ελεύθερα σουτ χωρίς να κλείνει η άμυνα στους ψηλούς δεν θα είναι εύκολα να βγουν και εκέι θα υπάρξει πρόβλημα. Ξεκάθαρη εικόνα πιστεύω θα έχουμε στα μέσα της χρονιάς. Αν δεν πάνε τα πράγματα καλά ίσως οι suns να πιέσουν προς το rebuild με trades σε αναζήτηση ψηλών picks και εκκαθάριση του salary cap. Σε αυτήν την περίπτωση δεν βλέπω playoff. Αν όμως η ομάδα προσαρμοστεί και πάει καλά μέσα στην χρονιά και δεν ξεκινήσει το rebuild μέσα στην χρονιά, οι 45-50 νίκες είναι εφικτές και όλα θα εξαρτηθούν από την κατάσταση της ομάδας στα playoff και τα σταυρώματα. Στην δύση άλλωστε μόνο 1-2 ομάδες είναι σίγουρα εκτός playoff και μετά τους Lakers όλες οι ομάδες λίγο πολύ βράζουν στο ίδιο καζάνι.
    Akilas μακάρι φίλε να τα καταφέρουμε και να πάρουμε μία κούπα που μας χρωστάει η ιστορία. Όμως σίγουρα οι Suns δεν είναι contenter. Θα μου πεις πέρυσι ήταν? Ούτε πέρυσι είμασταν και φτάσαμε αρκετά κοντά στους τελικούς, οπότε we believe in planet orange…

    Υ.Γ. Τον Dragic τον παρακολουθώ από πολύ μικρή ηλικία και πάντα πίστευα ότι με τα αθλητικά προσόντα που έχει μπορεί να σταθεί με επιτυχία στο ΝΒΑ. Φαίνεται ότι ο Σλοβένος, συν τοις άλλοις, είναι και έξυπνος αφού με την βοήθεια του πολύ καλού προπονητικού team των suns έχει βελτιωθεί αισθητά (φάνηκε και στο παγκόσμιο αυτό άλλωστε). Ο δάσκαλος του είναι μεν ο καλύτερος (Nash) αλλά πρέπει να θέλεις και να μπορείς να μάθεις και φαίνεται ότι ο Σλοβένος το έχει, εν αντιθέσει με τον Barbosa που ενώ είναι πιο ταλαντούχος δεν κατάφερε ποτέ να γίνει αυτός που οι Suns ονειρευόταν (παίκτης ο οποίος δεν δημιούργησε ποτέ πρόβλημα με τους συμπαίκτες του, αντίθετα ήταν από τους πιο αγαπητούς παίκτες και κατά γενική ομολογία είναι εξαιρετικός άνθρωπος αλλά δυστυχώς στερείται μυαλού και μπασκετικής ευφϋίας).

    • John K. permalink
      Σεπτεμβρίου 28, 2010 13:50

      H αληθεια ειναι οτι στην αρχη μπερδευτηκα.Ηθελα να γραψω υπερβολικα μικρο το ρεκορ.Σορυ🙂.Τους πιστευω (και) φετος τους Σανς χωρις τον Στουνταμαιρ.Τον Αμαρε για να πω την αληθεια δεν τον εχω σε εκτιμηση ειτε γιατι στην αμυνα ειναι αλλου ειτε γιατι στην επιθεση αν δεν ειχε τον Νας αμφιβαλλω αν θα εκανε αυτα τα νουμερα στο Φοινιξ.Θα με διαψευσει?Ιδωμεν…

      Χωρις

      Y.Γ Δεν ειμαι Σανς.Σπερς ειμαι και πονεσε πολυ το φετινο 4-0 στα playoffs.Eλπιζω ν’ αποδειχτητε ξανα οι γνωστοι »πελατες» στο μαλλον :Ρ…

      Υ.Γ1 Υπαρχει καποιος τροπος να βαλω φωτο?

      • Kio32 permalink
        Σεπτεμβρίου 28, 2010 14:31

        Εγώ πάλι θεωρώ τον Amar’e ίσως τον καλύτερο PF αυτήν την στιγμή στο NBA. Με μεγάλες αδυναμίες στην άμυνα βέβαια, αλλά για να είμαστε και δίκαιοι δεν είχε ποτέ προπονητή που να δουλέψει μαζί του σε αυτόν τον τομέα. Φέτος πρώτη χρονιά με τον Gentry οι Suns δούλεψαν την αμυντική τους συμπεριφορά και παρουσίασε και αυτός βελτίωση. Τώρα στην New York δεν περιμένω να παίζει άμυνα φυσικά με τον D’ Antoni, αλλά επιθετικά θα είναι κτήνος ακόμα και χωρίς τον Nash. Τα είχε καταφέρει με τον πιο εγωιστή PG στο NBA τον Marbury, άρα μπορεί να τα καταφέρει με οποιονδήποτε😛

        Εμένα να δεις πόσα χρόνια με πόναγε η ομάδα σου:P Μία φορά έπρεπε και εμείς να χαρούμε😀

        Για φωτογραφία δεν ξέρω ίσως τα παιδιά που χρησιμοποιούν και ειδικά ο Genera| να μπορούν να σε βοηθήσουν.

  5. Σεπτεμβρίου 28, 2010 13:07

    Για να πω την ταπεινή μου άποψη, το βλέπω πολύ δύσκολο οι Suns να μπουν playoffs φέτος. Δεν υπάρχει κυριολεκτικά καμία δύναμη στο box, αρά το πικερό Nash με κάποιον forward ουσιαστικά εξαφανίζεται. Αν καταφέρουν να πάρουν έστω και το 8ο pick, το άγαλμα του Nash, θα πρέπει να στηθεί από τώρα κι όχι όταν αποσυρθεί.

    Btw, δείτε πως οι πραγματικοί επαγγελματίες κρατάνε τη φόρμα τους και γιατί ο Nash παίζει τόσο καλά ακόμα και σε τέτοια ηλικία. Εδώ αναλύει την δίαιτά του:

    http://www.facebook.com/note.php?note_id=91414362951

    • Kio32 permalink
      Σεπτεμβρίου 28, 2010 13:13

      Απασιόδοξε😛
      Μην κόβεις τα φτερά των οπαδών μας😛

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: