Skip to content

Northwest Division View 2010-11: Minnesota Timberwolves

Ιανουαρίου 31, 2011

  • Depth Chart:

  • Σχόλιο:

Τα ανέκδοτα που έχουν κυκλοφορήσει για τους Timberwolves είναι περισσότερα από αυτά των Ποντίων. Σαν ελαφρυντικό, παίρνουμε το γεγονός ότι είναι μία από τις σχετικά νέες ομάδες αφού ιδρύθηκε το 1989. Σε 22 χρονιές έχουν πετύχει 7 συνεχόμενες εμφανίσεις στα playoff, εκ των οποίων οι 6 τελείωσαν με αποκλεισμό στον 1ο γύρο. Όλες φυσικά οι «πορείες» είναι αποτέλεσμα ενός παίχτη, του Kevin Garnett. Τα 8 χρόνια που τον είχαν στην υπηρεσία τους, είχαν την ευκαιρία να χτίσουν μία ομάδα γύρω από έναν από τους καλύτερους παίχτες στο ΝΒΑ (στα νιάτα του) αλλά κι από τους μεγαλύτερους PF που έχουν περάσει ποτέ. Λόγω της κακής διαχείρισης από τη διοίκηση, δεν κατάφεραν τίποτα.

Τα ανέκδοτα άνθισαν στην μετά-KG εποχή. Όχι τόσο για τη χαμηλή ποιότητα ταλέντου αλλά για τις πολύ κακές αποφάσεις των κοστουμάτων στα γραφεία. Πρωταγωνιστής στη γελοιοποίηση της ομάδας ήταν άλλος ένας πρώην καλός παίχτης που -όπως συνήθως- έγινε ένας αποτυχημένος παράγοντας. O Kevin McHale κατάφερε να δημιουργήσει ένα τρένο κακών επιλογών που έφτασε την ομάδα στη σημερινή κατάσταση περίγελου. Αναλυτικά οι επιλογές του σε παλιότερο post.

Ο McHale είχε την τύχη (γιατί μόνο τύχη μπορεί να χαρακτηριστεί), να ξεκινήσει αλλά και να τελειώσει την καριέρα του σαν General Manager με δύο εξαιρετικές επιλογές. Μετά τον KG το 1996, το 2008 έφερε στην ομάδα τον Kevin Love. Οι πάντες φυσικά έβαλαν τα γέλια επιβεβαιώνοντας  τη φήμη του McHale. Ποιός περίμενε όμως αυτόν τον βαρετό, αγύμναστο, καθόλου αθλητικό και λευκό παίχτη, να πετύχει αυτό που δεν πέτυχε κανείς στην σύγχρονη ιστορία του ΝΒΑ; Αναφέρομαι στο 30-30.

Το ΝΒΑ είχε πολλά χρόνια να βρει τέτοιον ριμπάουντερ, και δεν αποκλείεται να είναι η πρώτη φορά που συνδυάζεται με τόσο καλό επιθετικό παιχνίδι… και μάλιστα χωρίς καμία βοήθεια αθλητικών προσόντων, κάτι που δείχνει το πόσο καλά κατέχει την τέχνη του μπάσκετ.

Επιστρέφοντας όμως στο θέμα των γραφείων, ο McHale από το 2009 έχει έναν πανάξιο αντικαταστάτη, τον David Kahn. O κύριος αυτός έχει επιλέξει μία πολύ ιδιαίτερη (κι άκρως αποτυχημένη τακτική) στο θέμα των draft και των μεταγραφών. To 2009 ενώ είχε ήδη έναν play maker στην ομάδα (Telfair), ντράφταρε 3 ακόμα (!), όλους στον πολύτιμο 1ο γύρο: τον Rubio στο #5, τον Flynn στο #6 και τον Ty Lawson στο#18. Τον τελευταίο, οποίος είναι και με διαφορά ο καλύτερος από τους τρεις, τον έστειλε στους Nuggets. Το 2010, ακολούθησε παρόμοια λογική επιλέγοντας 4 SF παρ’ότι στη συνέχεια έφερε και τον Beasley! To ίδιο καλοκαίρι έκρινε σωστό να μαζέψει όλα τα πρόσφατα busts προσφέροντάς τους γενναιόδωρα συμβόλαια. Αρχίζοντας με τον Darko Milicic αλλά και τον Michael Beasley όπως προείπα. Αφού αποδοκιμάστηκε έντονα από τον μπασκετικό κόσμο, σκέφτηκε να υπερασπίσει τους δύο παίχτες με τον καλύτερο τρόπο:

Δήλωσε πως o λόγος που ο Beasley δεν κατάφερε να πετύχει στους Heat, είναι πως κάπνιζε πολύ μαριχουάνα! Εκθέτοντας έτσι και τον παίχτη και τον εαυτό του. Όσο για τον Darko… σε μία συζήτηση με τον Chris Webber κατά τη διάρκεια ενός ματς στο summer league που είχα την τύχη να παρακολουθήσω ζωντανά, τόλμησε να τον συγκρίνει με τον Divac αλλά και με τον  ίδιο τον Webber (!), αφήνοντας τον τελευταίο άφωνο μιας και επί χρόνια ήταν συμπαίχτης του Divac στο Sacramento. Ο Kahn είπε την περίφημη φράση πως «ο Darko μας ήρθε σαν μάννα εξ’ουρανού» κι από τότε σε μπασκετικούς  κύκλους, έχει κερδίσει το  παρατσούκλι «Manna»! Επίσης στην ιστορία έμειναν οι ατάκες του Webber «μην αναφέρεις το όνομά μου και του Darko στην ίδια πρόταση» αλλά και το ειρωνικό «Good Luck!» στο τέλος. Mπορείτε να την ακούσετε εδώ.

Οι Wolves φέτος είναι στην τελευταία θέση της Δύσης και στην προτελευταία του ΝΒΑ, μπροστά μόνο από τους αξεπέραστους σε έλλειψη ταλέντου Cavaliers. Ο Beasley και ο Darko, για να είμαστε δίκαιοι, κάνουν πολύ καλές χρονιές. Σαν σύνολο όμως η ομάδα δεν είναι κάτι παραπάνω από ένα άθροισμα μετριοτήτων και νεαρών. Αν αναλογιστεί κάποιος ότι η τριάδα στο  5 είναι η Βαλκανική Darko, Pekovic, Κουφός, μπορεί να καταλάβει το γενικότερο πρόβλημα. Ουσιαστικά το κουπί το τραβάει ο εκπληκτικός Kevin Love που αν ο αδαής Kurt Rambis (coach) τον έπαιζε παραπάνω από 25 λεπτά στα 8 πρώτα ματς, τώρα δε θα είχε μόνο 22-16!

  • Ο αισιόδοξος:🙂

Αισιοδοξία πως κάποια μέρα η ομάδα αυτή θα φτάσει ψηλά, φυσικά δεν υπάρχει. Τόσο για την κακή ποιότητα του προσωπικού εντός κι εκτός παρκέ, όσο και για το γενικότερο προφίλ της πόλης. Εμείς όμως αισιοδοξούμε πως ο Kahn θα μας κάνει να γελάσουμε ακόμα περισσότερο στο μέλλον!

  • Ο απαισιόδοξος:😦

Έχουν ήδη ξεκινήσει οι φήμες για την επόμενη ομάδα του Love αφού τελειώσει το συμβόλαιό του το 2013. Όσο για τον Rubio, τι να πει κανείς; Αγνοώντας το γεγονός ότι είναι ανίκανος να σταθεί σε υψηλό επίπεδο, ο Kahn συνεχίζει να βασίζει τον μέλλον της ομάδας στην ενδεχόμενη έλευσή του, περιμένοντάς τον σα Μεσσία, παρ’ότι ο Ισπανός τακτικά αποφεύγει να σχολιάσει το μέλλον του στο ΝΒΑ, αφήνοντας υπαινιγμούς πως δε θα μετακομίσει ποτέ.

  • Κλειδί:

Δεν υπάρχει αρχή και δεν υπάρχει τέλος σε αυτή την ομάδα. Δεν υπάρχει σχέδιο και δεν υπάρχει δομή. Μέτριοι άσσοι, μέτρια 5άρια, κι ένα μάτσο αβέβαια φτερά. Όλα μαζί φτιάχνουν τους Wolves που αν δεν είχαν τον Love, εύκολα θα βρίσκονταν κάτω από τους κατεστραμμένους Cavaliers.

  • Πρόβλεψη: 18-64
One Comment leave one →
  1. The Mole permalink
    Φεβρουαρίου 1, 2011 15:43

    Άρθρο που περιέχει Kahn, McHale και Rubio = Epic post.🙂
    Κατά τα άλλα ήθελα να γράωψ σοβαρό comment για τους Wolves, αλλά εδώ δεν υπάρχει σοβαρότητα στην ομάδα, οπότε ποιο το νόημα;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: