Skip to content

NBA Playoffs 2011 – WEST

Απριλίου 17, 2011

(1) San Antonio Spurs (61-21) – (8) Memphis Grizzlies (46-36)

Το ποσοστό νικών των Spurs κατά την κανονική διάρκεια τις χρονιές που πήραν πρωτάθλημα (’99, ’03, ’05, ’07) ήταν .740, .732, .720 και .727. Φέτος με το 61-21 έφτασαν στο .744. Με τον Duncan να μπαίνει στα 35 παίζοντας με διαφορά τα λιγότερα λεπτά (28 mpg) στην καριέρα του για ξεκούραση και παίρνοντας 3ο ρόλο στην επίθεση, κανείς δε τους πίστεψε. Ακόμα και τώρα που κέρδισαν το 1ο seed στην Άγρια Δύση θεωρούνται 3ο ή και 4ο φαβορί από πολλούς για το πρωτάθλημα. Ξεχνούν όμως πως οι Spurs είναι η μόνη ομάδα με την πραγματική έννοια της λέξης. Δε χτίστηκαν σε μία νύχτα χάρη στην ένωση υπερδυνάμεων (βλέπε Celtics, Heat), ούτε με το χεράκι του Stern (Gasol -> Lakers, Rose -> Bulls). Με σωστές επιλογές στο draft και τον καλύτερο προπονητή στο ΝΒΑ (Coach Pop), κάθε χρόνο καταφέρνουν να προσαρμόσουν στο σύστημα ρολίστες (Στέλλα, Hill, Neal, Blair κ.α.) με εξαιρετική επιτυχία.

Οι Grizzlies είναι από τις λίγες ομάδες που έχουν 5 παίχτες υψηλού επίπεδου σε κάθε θέση: Conley, Mayo, Gay, Randolph, Gasol. Παρά την απώλεια του ηγέτη Rudy Gay που θα επιστρέψει σε 5 μήνες, ρολίστες όπως οι Tony Allen, Sam Young κι ο αμυντικός flopper σπεσιαλίστας Battier, έχουν καλύψει το κενό επάξια. Δε θα αποτελέσουν εύκολη λεία για τους Spurs, και θα πέσουν ηρωικά σε κάθε ματς.

Ακόμα και το Coyote παίζει καλά στους Spurs, με 12 ppg φέτος.

(2) Los Angeles Lakers (57-25) – (7) New Orleans Hornets (46-36)

Οι Lakers και φέτος έδειξαν τη γνωστή σταθερή… αστάθεια. Ολόκληρη η σεζόν χαρακτηρίστηκε από σερί νικών και ηττών, λόφους και κοιλάδες που κανείς δε μπορεί να εξηγήσει. Όλοι γνωρίζουν όμως πως την ώρα των playoff, η συγκέντρωσή τους βρίσκεται στο υψηλότερο επίπεδο. Υπάρχει όμως κάτι που τρέμουν… κι αυτό είναι η ανεμοβλογιά του Steve Blake. O Kobe, o Bynum κι ο Artest δεν την έχουν περάσει ακόμα και το ιατρικό team δε τολμάει να τον επαναφέρει, κρατώντας πιθανώς σε κάποιο υπόγειο.

Όσο έχουν τον Chris Paul, θα βρίσκονται στα playoff. Όσο δεν έχουν τίποτε αξιόλογο εκτός του Chris Paul, ο 1ος γύρος θα τους αρκεί. Η ικανότητά του να διεισδύει και να βρίσκει ελεύθερους συμπαίχτες δημιουργώντας χάος στην αντίπαλη άμυνα είναι άκρως αποτελεσματική.  Αυτό που λείπει όμως τόσο από τον ίδιο όσο κι από τις υπόλοιπες σφίγγες είναι η επιθετική απόδοση. Με τον σοβαρό πρόσφατο τραυματισμό του David West που θα μείνει ως και 10 μήνες εκτός έχασαν την επιθετική αιχμή που έτσι κι αλλιώς δεν ήταν και πολύ… αιχμηρή. Παίχτες όπως οι Ariza, Okafor, Landry είναι πολύτιμοι για κάθε ομάδα αλλά σε καμία περίπτωση δε μπορούν να κάνουν την υπέρβαση.

Είναι δυνατόν;

(3) Dallas Mavericks (57-25) (6) Portland Trail Blazers (48-34)

Το συγκεκριμένο matchup είναι το πιο αμφίρροπο των playoff αλλά επίσης και το πιο αδιάφορο, κι αυτό γιατί όποια ομάδα κι αν περάσει, εγγυημένα δεν έχει καμία ελπίδα να φτάσει ψηλά.

Χωρίς να έχω κάνει υπολογισμούς, είμαι σίγουρος πως αν βρούμε το ποσοστό νικών όλων των ομάδων καθ’όλη τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας οι Mavericks δεν αποκλείεται να είναι και πρώτοι. Είναι λυπηρό που μία ομάδα με τόσο ανοιχτοχέρη πρόεδρο που δε φοβάται να δεσμευτεί οικονομικά μακροπρόθεσμα, φέρνοντας όσο καλύτερους παίχτες μπορεί, δεν έχει καταφέρει να γίνει φόβητρο ή έστω να κερδίσει σεβασμό. Με τον Butler να χάνει ολόκληρη τη χρονιά από τον Ιανουάριο, οι ελπίδες τους μειώθηκαν ακόμα περισσότερο. Ο Dirk έφτασε τα 33 και παρ’ότι μπορεί να περάσουν τον 1ο γύρο, ο τελικός είναι άπιαστο όνειρο.

Όπως είχαμε αναφέρει σε παλιότερα post, οι Blazers τα τελευταία χρόνια μεταμορφώθηκαν από φυλακή σε νοσοκομείο. Με τον McMillan στο τιμόνι όμως, και με τον Aldridge να φτάνει σε elite επίπεδα, έφτασαν πανάξια στα playoff. Δε μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου, τη σκέψη του πόσο καλή θα ήταν αυτή ομάδα με υγιείς τους Roy και Oden. Για να παραμείνουμε στην πραγματικότητα όμως, οι Miller, Batum, Matthews, Camby αποτελούν ποιοτικές μονάδες και παρά το μειονέκτημα της έδρας, έχουν τη δυνατότητα να αποκλείσουν τις ψιψίνες του Dallas.

(4) Oklahoma City Thunder (55-27) – (5) Denver Nuggets (50-32)

Το ξέρετε όλοι αλλά δε το παραδέχεστε. Το κρυφό όνειρο του κάθε NBA fan όταν πέφτει για ύπνο είναι να δει τους σιχαμερούς δεινόσαυρους να εξαφανίζονται. Ειλικρινά, δε θα θέλατε νέες μεγάλες δυνάμεις να αναδυθούν; Νέα πρόσωπα, νέες φανέλες, καινούρια χρώματα…  Όχι άλλο στον απαίσιο, ντεμοντέ, βαρετό δικομματισμό του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού, του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, των Lakers και των Celtics.

Η νέα λύση είναι εδώ και ονομάζεται Oklahoma City Thunder. Έχουν superstar = Kevin Durant, έχει sidekick = Russell Westbrook, έχουν πλέον κολόνα στη ρακέτα = Kendrick Perkins, έχουν ποιοτικούς ρολίστες = James Harden, Serge Ibaka. Δε τους λείπει τίποτα παρά μόνο η εμπειρία.

Οι Nuggets από την άλλη πλευρά είναι πιο «χαλαροί» από ποτέ. Δεν έχουν πια το άγχος να επιτύχουν κάτι στα playoff για να ικανοποιήσουν το καμάρι τους (Carmelo). Έγιναν και καλύτερη ομάδα χάρη στην ανταλλαγή αλλά και νεαρότερη, χωρίς να χρειαστεί να περάσουν από τον πάτο του NBA για rebuilding. Έχουν 9 παίχτες (!) με αξία βασικού (Lawson, Felton, JR Smith, Chandler, Gallinari, Nene, Afflalo, Martin, Harrington) και δε φοβούνται τίποτα. Θα παίξουν ανοιχτά και ξέγνοιαστα κι όλα είναι πιθανά…

No comments yet

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: