Skip to content

Πώς φτάσαμε στο σκάνδαλο;

Δεκεμβρίου 13, 2011

Μετά την ακύρωση της ανταλλαγής του Paul στους Lakers, φαίνεται πως σβήνουν οι πιθανότητες και για τους Clippers. Ο λόγος της απόρριψης του αρχικού trade από το ΝΒΑ, δεν ήταν για τα ανταλλάγματα που κέρδιζαν οι Hornets, αλλά το γεγονός πως είναι αδιανόητο τόσο για τους οπαδούς (άσχετα αν δεν νοιάζεται κανείς για αυτούς), όσο και για τους ιδιοκτήτες πως οι Lakers θα αποκτούσαν έναν superstar τόσο εύκολα. Δηλαδή ανταλλάσσοντας σπουδαίους παίχτες μεν αλλά στη δύση της καριέρας τους δε (αποδεδειγμένα μετά το περσινό 0-4 από τους Mavs). Επιπλέον, θα είχαν και πάνω από $40 εκατομμύρια μείωση εξόδων από μισθούς.

Για να οδηγηθούν οι δύο ομάδες σε αυτή τη συμφωνία, δεν επενέβη το ΝΒΑ. O GM της Νέας Ορλεάνης, Dell Demps, επί μέρες λειτουργούσε ανεξάρτητα. Μόνο αφού έγινε γνωστό πως η διαπραγμάτευση είχε φτάσει σε τελικό στάδιο, αντέδρασε το συμβούλιο των ιδιοκτητών σαν μία παρέα 10χρονων που ζήλεψαν το παιδί με τον πλούσιο μπαμπά (Lakers), επειδή ο Άγιος Βασίλης του έφερε για δώρο το καλύτερο παιχνίδι της αγοράς. Χωρίς πρόθεση για αστείο, αυτή είναι ουσιαστικά η αιτία της ακύρωσης. Αν οι Hornets δεν άνηκαν στο ΝΒΑ αλλά σε έναν συνήθη Εβραίο εφοπλιστή (όπως η πλειοψηφία των ομάδων άλλωστε), η ανταλλαγή θα ολοκληρωνόταν φυσιολογικά.

Το φιάσκο αυτό δε θα μπορούσε να λήξει τόσο νωρίς. Μέχρι να φύγει ο Chris Paul, ο Stern είναι παγιδευμένος. Από τη στιγμή που απέρριψε το πακέτο Lamar Odom, Kevin Martin, Luis Scola, Goran Dragic και draft pick, είναι αναγκασμένος να κάνει ανταλλαγή μόνο αν πάρει κάτι καλύτερο από τα παραπάνω, διαφορετικά θα φανεί ακόμα πιο γελοίος. Κάτι τέτοιο όμως είναι παρά πολύ δύσκολο. Από τους Clippers ζήτησε στην κυριολεξία οτιδήποτε είχε ανταλλάξιμη αξία, δηλαδή τους νεαρούς ταλαντούχους Eric Gordon, Eric Bledsoe, Al-Faruq Aminu, το λήγον συμβόλαιο του Chris Kaman που έχει πολλά να προσφέρει ακόμα αλλά και… το draft pick 1ου γύρου των Timberwolves το οποίο είναι στην κατοχή των Clippers από το 2005! Κι όλοι ξέρουμε ότι αυτό το pick θα είναι πολύ ψηλό…

Οι Clips εννοείται πως δε συμφώνησαν, με συνέπεια η διοίκηση του ΝΒΑ να παραμένει εκτεθειμένη, ο Chris Paul να είναι δεδομένο πως θα φύγει σύντομα με ..κάποιο.. άγνωστο προς το παρόν τρόπο, οι Hornets να μην έχουν καλύψει ακόμα ούτε το μισό τους ρόστερ (!) και η σεζόν να ξεκινάει σε 13 μέρες!

Για όποιον έχει υπομονή και γερό στομάχι… κι αναρωτιέται ακόμα πως έφτασε η κατάσταση σε αυτό το σημείο, ας κάνει ένα ακόμα κλικ για μία ιστορική αναδρομή.

Ο George Shinn ήταν ο πρώτος ιδιοκτήτης των Charlotte Hornets από την ίδρυσή τους το 1988. Ήταν ένας παραδοσιακός Αμερικάνος πουριτανός που με κάθε ευκαιρία προσπαθούσε να προβάλει τις «βαθιές» Χριστιανικές του αρχές. Από την κλασική επίσκεψη στην εκκλησία τις Κυριακές το πρωί για τα μάτια του κόσμου, μέχρι την υποχρέωση πριν από κάθε αγώνα να διαβάζεται μία προσευχή από τις οθόνες του σταδίου.

Ο Θεός ανταμείβει τους καλούς Χριστιανούς και το 1992 και 1993 του έφερε από το draft τους Larry Johnson και Alonzo Mourning, δημιουργώντας στην πόλη (κι όχι μόνο) ένα από τα πιο φανατικά και αφοσιωμένα κοινά στο ΝΒΑ. (Δε θα σας κρύψω ότι η πρώτη μου ΝΒΑ-αγορά ήταν ένα καπέλο των Hornets αρχές των 90s).

Ενώ σπατάλησε $84 εκατομμύρια δίνοντας στον Larry Johnson το μεγαλύτερο συμβόλαιο της εποχής (για 12 χρόνια παρακαλώ!), αρνήθηκε να κάνει κάτι παρόμοιο για τον Alonzo Mourning προκαλώντας τριβές. Οι φιλοδοξίες της ομάδας τότε έφταναν μέχρι την κούπα, αλλά οι πορείες τους κόβονταν νωρίς στα playoff. Μία οι τραυματισμοί και των δύο αστέρων και μία οι κόντρες μεταξύ τους, κατέληγαν σε μία γενικότερη αναστάτωση και γκρίνια, που σε συνδυασμό με την ανισόρροπη συμπεριφορά του Shinn, o κόσμος άρχισε να αγανακτεί.

Η διοίκηση πρώτα έστειλε τον Mourning στο Miami το 1995 και την επόμενη χρονιά τον LJ στους Knicks. Οι οπαδοί πότε δεν «χώνεψαν» πως οι δύο από τους καλύτερους παίχτες στο ΝΒΑ και σημαίες της ομάδας, εξαφανίστηκαν μέσα σε ένα χρόνο. Παρ’όλο που οι Hornets έμειναν σε σχετικά καλό επίπεδο, ο ενθουσιασμός της fanbase μειώθηκε και όλη η ένταση κατευθύνθηκε  εναντίον του ιδιοκτήτη George Shinn που πλέον δεν ενδιαφερόταν τόσο για την ομάδα και δίσταζε να ξοδέψει.

Προς το τέλος της δεκαετίας, η κατάσταση έφτασε σε ακραία επίπεδα. Ο Shinn κατηγορήθηκε για απαγωγή και βιασμό. Συγκεκριμένα προσφέρθηκε να συστήσει σε μια γυναίκα το δικηγόρο του, για μία υπόθεση που αφορούσε την κηδεμονία των παιδιών της. Στο δρόμο όμως, της «ρίχτηκε» και παρά την αντίδραση της την πήγε εξαναγκαστικά μέχρι το σπίτι του όπου κι έγινε ο βιασμός. Στη συνέχεια της έδωσε ειρωνικά $200 και της είπε «να το ξανακάνουμε«. Η γυναίκα του έκανε μήνυση με τη βοήθεια δύο ακόμα θυμάτων του ιδίου που δούλευαν για τους Hornets, εκ των οποίων η μία ήταν cheerleader. O Shinn φυσικά αθωώθηκε λόγω έλλειψης στοιχείων, παρ’ότι δημόσια παραδέχτηκε πως κρατούσε εξωσυζυγικές σχέσεις. Λίγες μέρες μετά ο σύζυγος του θύματος αυτοκτόνησε. Οι πολίτες της Charlotte είχαν φτάσει πλέον σε επίπεδα αηδίας με τον Shinn, που ξεπερνούσε τα μπασκετικά όρια.

Η δίκη του έσπασε ρεκόρ τηλεθέασης δημιουργώντας ένα πολύ αρνητικό προφίλ. Έγινε ο απόκληρος της πόλης, κρυμμένος μόνιμα στο σπίτι του χωρίς να εμφανίζεται ποτέ δημόσια. Η προσέλευση στους αγώνες έπεσε στο ναδίρ, όχι τόσο από έλλειψη ενδιαφέροντος αλλά από αντίδραση προς το πρόσωπό του, συν ότι που δεν πούλαγε την ομάδα ούτε στον Michael Jordan που είχε δείξει έντονο ενδιαφέρον. Ο ίδιος μην αντέχοντας άλλο τη ζωή στη Charlotte, το 2001 έκανε αίτηση για μετακίνηση της ομάδας στο Memphis, βασισμένος σε αστείους λόγους όπως ότι το στάδιο δεν έχει αρκετές lux σουίτες. Οι Grizzlies ως γνωστόν «έφαγαν» τη θέση κι o Shinn έμεινε φυλακισμένος σε μία πόλη που τον μισούσε, φοβούμενος ακόμα και να κυκλοφορήσει. Σαν κλασικός εγωκεντρικός εφοπλιστής με μηδενική ευαισθησία απέναντι σε εκατομμύρια κόσμο, όχι μόνο δεν παραιτήθηκε αλλά απαίτησε από την πόλη καινούριο στάδιο χωρίς δικά του έξοδα. Το στάδιο φυσικά δε χτίστηκε αφού θα έπρεπε να μειωθούν οι μισθοί των δημοτικών υπαλλήλων για χάρη ενός εφοπλιστή που δε θα έβαζε δολάριο.

Η πόλη της Charlotte που δεν ήθελε να χάσει τους Hornets, δεν τα παράτησε και προώθησε δεύτερο σχέδιο κατασκευής σταδίου χωρίς να επιβαρυνθούν οι δημότες αλλά με ένα όρο: Να παραιτηθεί ο George Shinn. Ποια ήταν η αντίδραση; Ο David Stern για πρώτη φορά επενέβη στο τσίρκο που είχε στήσει ο ιδιοκτήτης των Hornets και δε δέχτηκε τον όρο με δικαιολογία πως θα  εξαγρίωνε τους υπόλοιπους ιδιοκτήτες! Το 2002 λοιπόν, η παράγκα του NBA βοήθησε τους  Hornets να μετακομίσουν στη Νέα Ορλεάνη λυτρώνοντας τον επιχειρηματία. Εντελώς ειρωνικά, το στάδιο χτίστηκε τελικώς το 2005 για τους Bobcats αποδεικνύοντας πως μόνο αυτός δεν ήταν ο λόγος μετακόμισης.

Οι απατεωνιές του Shinn δεν σταμάτησαν ούτε στη Νέα Ορλεάνη. Τα επόμενα χρόνια δέχτηκε δεκάδες μηνύσεις για ύποπτες πρακτικές στην επιχείρηση του γηπέδου. Συγκεκριμένα, συχνά αγόραζε μεγάλη ποσότητα εισιτηρίων ο ίδιος, με τη δικαιολογία πως θα δοθούν σε δωρεά. Στη συνέχεια τα ξαναπούλαγε σε πολύ πιο ακριβή τιμή για αγώνες μεγάλης ζήτησης. Με αυτό τον τρόπο έβγαζε κέρδος, αλλά και μετρούσε διπλά η προσέλευση στο γήπεδο. Αυτό είχε ως συνέπεια να καταγράφεται ένας μέσο όρος 14000 περίπου θεατών, ενώ με βάση τους υπαλλήλους του σταδίου δεν ξεπερνούσαν τις 9000. Άλλες μηνύσεις είχαν να κάνουν με μη-καταβολή μισθών υπαλλήλων της ομάδας.

Όλες αυτές οι δικές όπως συνηθίζεται διαρκούν χρόνια, με τις περισσότερες να καταλήγουν είτε σε κάποιο συμβιβασμό είτε σε αθώωση.

O Shinn πανηγυρίζει για κάποια αθώωσή του.

Τα οικονομικά της ομάδας άρχισαν να χειροτερεύουν. Ο τυφώνας Κατρίνα και η καταστροφή της Νέας Ορλεάνης δε βοήθησε καθόλου την προβληματική κατάσταση και το 2005 ήρθε η 2η μεταφορά, για την Οκλαχόμα αυτή τη φορά. Έχοντας μία κακή ομάδα χωρίς οπαδούς στη Νέα Ορλεάνη, ξαφνικά βρέθηκε σε μία νέα πόλη με πεινασμένο κοινό που γέμιζε το γήπεδο παρά τη μέτρια ποιότητα του ρόστερ. Ο Shinn πάλι αδιαφόρησε για τους χιλιάδες φιλάθλους της Νέας Ορλεάνης και θέλησε να μονιμοποιήσει την μετακόμιση.

Ο Stern όμως που πλέον είχε απόλυτο έλεγχο πάνω του λόγω της χάρης που του έκανε με τη Charlotte το αρνήθηκε, αφού ήθελε να παραδώσει την πόλη στον Clay Bennett των Sonics (όπως κι έγινε μετά από 2 χρόνια για ένα ακόμα μεγαλύτερο σκάνδαλο –   #Sonicsgate).

Μέσα σε όλο το δράμα, εμφανίστηκε το 2005 ο Chris Paul δίνοντας ελπίδες σε μία διαλυμένη διοικητικά ομάδα. Για 5 χρόνια έχοντας το ίσως καλύτερο PG του ΝΒΑ, μία υγιής διοίκηση θα μπορούσε να προσελκύσει μεγάλα αστέρια και να χτίσει αυτοκρατορία. Τι έκανε ο Shinn; Απολύτως τίποτα. Ο καλύτερος παίχτης που έφερε ήταν ο Peja Stojakovic στη δύση της καριέρας του με ένα τεράστιο συμβόλαιο δυσανάλογο της αξίας του.

Το 2010 αποφάσισε  να αποσυρθεί από το ΝΒΑ αφήνοντας πίσω του συντρίμμια κι ένα γεμάτο βιογραφικό. Διέλυσε το ρόστερ μίας από τις πιο ενθουσιώδεις νέες ομάδες του ΝΒΑ στις αρχές των 90s. Έγινε ο περίγελος της πόλης της Charlotte λόγω των σεξουαλικών σκανδάλων και της κακής διαχείρισης. Εκμεταλλεύτηκε τους Hornets μέσω οικονομικών παρανομιών, αγνοώντας πλήρως τη μπασκετική πλευρά. Και το 2010 κοντά στην προσωπική χρεοκοπία και πνιγμένος στα δάνεια, πούλησε μία ομάδα που δεν αγόραζε κανείς, στο ΝΒΑ και στον David Stern για $300 εκατομμύρια παρά τη πολύ μικρότερη αξία της.

Ο Stern έπαιξε το ρόλο του ήρωα που θυσίασε εκατομμύρια για να σώσει τους Hornets, αλλά προφανώς η πρόθεση ήταν διαφορετική. Πρωταρχικός σκοπός ήταν να έχει μεγαλύτερο έλεγχο στο πρωτάθλημα, να αυξήσει την αγοραστική αξία της ομάδας και στη συνέχεια να την πουλήσει σε καλύτερη τιμή. Χαρακτηριστικά είχε δηλώσει εξαρχής πως θα αφήσει «τους ανθρώπους του μπάσκετ» να διοικήσουν και αν συστήσουν κάποια ανταλλαγή ή απόκτηση παίχτη, το ΝΒΑ θα την εγκρίνει. *Γκουχγκουχ. (τυχαίος βήχας)

Όντως, όταν αποκτήθηκε ο Carl Landry για τον Marcus Thornton, η διαμαρτυρία του Mark Cuban πέρασε στο «ντούκου». Ο ιδιοκτήτης των Mavs  ξύνισε που ο Landry είχε μισθό ελαφρά μεγαλύτερο του Thornton. Υποστήριξε πως δεν είναι δυνατόν οι Hornets να αυξάνουν τα έξοδα τους και να αναγκάζονται οι 29 ιδιοκτήτες να πληρώνουν για μια ομάδα που ουσιαστικά δεν ελέγχουν οι ίδιοι. Κανείς δεν έδωσε σημασία αφού η αξία των παιχτών ήταν μικρή και το ποσό δεν ξεπέρναγε τα μερικά χιλιάδες δολάρια.

Ένα χρόνο μετά, φτάνουμε στο αναμενόμενο. Ο Chris Paul ζητάει ανταλλαγή και ο General Manager τον ικανοποιεί. Το ΝΒΑ κι ο Stern χαμένοι στις αγοραπωλησίες, τους μισθούς και τις επενδύσεις, ξαφνικά συνειδητοποιούν πως υπάρχει και κάτι άλλο, το μπάσκετ. Το θυμούνται όμως αργά , ακυρώνουν την ανταλλαγή και το σκάνδαλο ξεσπά.

7 σχόλια leave one →
  1. Δεκεμβρίου 13, 2011 02:41

    που, μα που ξετρυπωνεις τοσες πληροφοριες????!!!

  2. Gabriel_Knight permalink
    Δεκεμβρίου 13, 2011 07:40

    Εκπληκτικό ποστ

  3. Δεκεμβρίου 13, 2011 10:11

    μπράβο ρε παιδιά, πολύ διαφωτιστικό post!

  4. Δεκεμβρίου 13, 2011 22:59

    Εκπληκτικό.

  5. vasiliz7 permalink
    Δεκεμβρίου 14, 2011 01:47

    general eisai igetis!!

  6. Δεκεμβρίου 14, 2011 12:05

    Έλα πες το, γεννήθηκες και μεγάλωσες στο Charlotte….δεν εξηγείται αλλιώς:P
    Εξαιρετικά χρήσιμα όσα γράφεις, πρέπει να ψάξει κάποιος αρκετά για να τα βρει. Και εσύ μας τα παρέχεις εν αφθονία, respect General:)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: