Skip to content

Ricky Rubio

Ιανουαρίου 7, 2012

Ήρθε η στιγμή που όλοι περιμέναμε. Μπορεί να είμαστε στις απαρχές της φετινής σεζόν, αλλά η υπομονή έχει τα όρια της.

Όταν πρωτοεμφανίστηκε στα μίντια πριν μερικά χρόνια, προβλήθηκε σαν Μεσσίας, ένα μείγμα Michael Jordan, Γκάντι και James Bond. Με κάθε χρόνο που περνούσε, οι προσδοκίες χαμήλωναν. Σε συνδυασμό με το υπερβολικό hype που τον είχε συνοδεύσει, ο αρχικός θαυμασμός μεταμορφωνόταν σε μίσος και απαξίωση. Με αποκορύφωμα τις μέρες του στη Βαρκελώνη, όπου έγινε ένας μέτριος play maker με καλή πάσα, θετική άμυνα και άθλιο σουτ, κάνοντας τους διθυράμβους των πρώτων ετών να ακούγονται ανέκδοτα. Όπως κι αν έχει, ο Ricky έκανε το μεγάλο υπερατλαντικό άλμα μόλις στα 21 του χρόνια, έχοντας ήδη πολύ πλούσια καριέρα συγκριτικά με συνομήλικα αμερικανάκια, και είναι πλέον στο χέρι του Buzzer Beater να αναλάβει την ιερή υποχρέωση της εκτίμησής του.

Όπως είχαμε αναφέρει πρόσφατα, το NBA έχει το χάρισμα της απελευθέρωσης. Λόγω της ταχύτητας, των ανοιχτών χώρων και του πολύ πιο ελεύθερου παιχνιδιού συγκριτικά με την Ευρώπη, ό,τι ταλέντο διαθέτει κάθε παίχτης, είναι δεδομένο πως θα ξεδιπλωθεί κι αντίστοιχα κάθε αδυναμία θα αποκαλυφθεί.

Πριν ασχοληθούμε με το Rubio, είναι πολύ σημαντικό να λάβουμε υπ’όψη μας πως τους Timberwolves φέτος κοουτσάρει ένας από τους καλύτερους προπονητές που πέρασαν από το ΝΒΑ, ο Rick Adelman. Βασικά του χαρακτηριστικά είναι η έμφαση στο να δίνει μεγάλη ελευθερία στους παίχτες του αφενός και αφετέρου να την πλαισιώνει σε ένα σύστημα με πολλές πάσες, κίνηση και επικοινωνία, δημιουργώντας πολύ όμορφο επιθετικό μπάσκετ. Οι 17 από τις 20 σεζόν στους πάγκους τελείωσαν με θετικό ρεκόρ νικών-ηττών (!). Η φετινή του επιλογή να αναλάβει τη χειρότερη ομάδα του NBA, ήταν μεγάλη έκπληξη για όλους και τα πρώτα θετικά σημάδια ήδη φαίνονται.

Στους 7 πρώτους αγώνες, οι Timberwolves έχουν αντιμετωπίσει τους  Thunder, Bucks, Heat, Mavericks, Spurs, Grizzlies και Cavs. Δηλαδή 5 από τις κορυφαίες ομάδες του ΝΒΑ, μία μέτρια και μία κακή. Αν και τα 6 ματς ήταν εντός έδρας (εκτός των Bucks), έχουν 2 νίκες (με Mavs και Spurs) και 5 ήττες, αλλά με θετική παρουσία και ενδείξεις ομαδικού μπάσκετ, συγκριτικά με την περσινή χαώδη σεζόν.

Οι μέσοι όροι του Rubio αυτή τη στιγμή είναι:

Η συνέχεια μετά το κλίκ…

Πάσα

Η πρώτη εντύπωση είναι πως ξέρει πάρα πολύ καλά να βρίσκει ελεύθερους συμπαίχτες και γενικά να οργανώνει το παιχνίδι της ομάδας του. Επτά ασίστ για έναν rookie είναι μεγάλο επίτευγμα. Για όποιον τον παρακολουθήσει, φαίνεται αμέσως πως έχει μεγάλη αυτοπεποίθηση στις πάσες του. Δε φοβάται να δοκιμάσει κάτι ακραίο και σε πολλές από αυτές προκλητικά δεν κοιτάει καν. Κάτι που σημαίνει ότι έχει πάρει το πράσινο φως από τον Adelman σε αυτό το πεδίο. Στα παρακάτω highlights προσέξτε τα εκπληκτικά αντανακλαστικά του στο να βρίσκει συμπαίχτες με alley-oop: τον Derrick Williams (δύο φορές) και τον Anthony Randolph.

  • Είναι ήδη 14ος σε ασίστ σε μόλις 28 λεπτά παιχνιδιού κατά μέσο όρο.
  • Στην ίδια κατηγορία αλλά per 40 mins (δηλαδή προσαρμογή των στατιστικών αν έπαιζαν όλοι οι παίχτες 40 λεπτά) για να έχουμε πιο δίκαιη απεικόνιση, είναι 8ος στο ΝΒΑ.
  • Σε Assist Rate είναι 5ος με 62,73. Δηλαδή… το 63% των κατοχών του καταλήγουν σε ασίστ!

Η αρνητική πλευρά σχετικά με τις πάσες του είναι ο μεγάλος αριθμός λαθών.  Με 3 λάθη σε μόλις 28 λεπτά βρίσκεται 1ος από όλα τα PG του NBA (που παίζουν πάνω από 25 λεπτά) με Turnover Rate 28. Δηλαδη, το 28% των κατοχών του, καταλήγουν σε λάθος. Αυτό δικαιολογείται αφενός από την απειρία του σε αυτό το επίπεδο, αλλά κι από το στυλ παιχνιδιού του Adelman που του επιτρέπει να ρισκάρει.

Ασίστ κάτω από τα πόδια του Nowitzki, όταν λίγο πριν ο Γερμανός τον είχε πετάξει κάτω χωρίς να τον δουν οι διαιτητές.

Σουτ

Ένα δεύτερο θετικό χαρακτηριστικό είναι η επιλογή των σουτ που παίρνει. Το αν είναι καλός σουτέρ ή όχι είναι δευτερεύον. Το σημαντικό είναι πως ο Rubio είναι άκρως συντηρητικός στο πότε και πως θα σουτάρει. Φαίνεται πως ξέρει πολύ καλά τα όρια του σε αυτόν τον τομέα. Αντίθετα με την άνεση του στο να πασάρει, φοβάται πολύ να πάρει ένα σουτ, εκτός αν νιώθει απολύτως σίγουρος. Αυτό είναι καλό γιατί δεν επιβαρύνει την ομάδα του με άσχημες επιλογές αλλά και κρατάει ιδιαίτερα ψηλό ποσοστό (52%), κάτι σπάνιο για guard.

Αναλυτικά, έχει ενδιαφέρον το γεγονός πως από τα περίπου 7 σουτ που δοκιμάζει, τα 1,9 είναι εξ’επαφής, δηλαδή με layup σε αιφνιδιασμό ή σε σπάνιο drive και το ποσοστό σε αυτά είναι λογικά υψηλό (85%). Τα 1,7 είναι από το τρίποντο σε φάσεις που τον βρίσκουν οι συμπαίχτες του με πάσα αποκλειστικά μόνο. Σαν spot-up σουτέρ από την περιφέρεια είναι επίσης πολύ εύστοχος με 50%. Οι υπόλοιπες 3 προσπάθειες είναι από μέση απόσταση όπου και οι άμυνες συγκλίνουν. Το ποσοστό του Ισπανού από τα 3 μέτρα μέχρι το 3ποντο είναι μόνο 33%.

Με άλλα λόγια, η ανασφάλεια του στο σουτ (δεδομένων των πολύ χαμηλών ποσοστών στην Ευρώπη), τον έχει «μάθει» να σουτάρει μόνο όταν όταν οι προϋποθέσεις είναι ιδανικές. Χαρακτηριστικό είναι πως σκοράρει τους 4 από τους 9 πόντους μ.ο., στα πρώτα 10 δευτερόλεπτα της επίθεσης. Δηλαδή, όταν βρίσκει απροετοίμαστη άμυνα με μεγάλους χώρους (αιφνιδιασμό, drive σε τρύπα ή ελεύθερο τρίποντο). Αν δε τον καταφέρει αυτό, το μυαλό του είναι αποκλειστικά στην πάσα κι όχι στο τελείωμα.

Μόνο το 16% των κατοχών του, είναι σουτ. Το υπόλοιπο αναλώνεται σε ασίστ και λάθη. Θα κάνει σχεδόν το παν για να μην πάρει πάνω του την επίθεση.

Άμυνα

Μέχρι τώρα η άμυνα είναι ένα εντελώς διαφορετικός κόσμος για τον Rubio. Πριν περάσουμε στα στατιστικά, αρκεί μόνο να τον παρακολουθήσει κάποιος στην άλλη μεριά του γηπέδου. Δείχνει χαμένος, μπερδεύεται στα σκριν και στις συνεχείς αλλαγές και πολλές φορές χάνει τον αντίπαλο του σε back door. Αυτό βέβαια είναι κάτι που μαθαίνεται με τον καιρό, αλλά σίγουρα δεν τον βοηθάει η έλλειψη σωματικών προσόντων όπως ταχύτητα, αλτικότητα κτλ..

Πιο αναλυτικά, στα 14 λεπτά που βρέθηκε στο γήπεδο εναντίον του Westbrook, ο παίχτης των Thunder είχε 5/6 εύκολα τελειώματα μέσα στη ρακέτα και το «plus minus» +/- (δηλαδή η διαφορά των ομάδων σε πόντους) ήταν +7 για τους Thunder. Δηλαδή, τα 14 λεπτά που ο Rubio φύλαγε τον Westbrook, η Οκλαχόμα προηγήθηκε με 7 πόντους.

Σε παρόμοιο matchup με τον Brandon Jennings, ο παίχτης των Bucks είχε 16 πόντους στα 19 λεπτά που μοιράστηκε με τον Rubio. Οι 9 από τους 16 πόντους ήταν από βολές μετά από φάουλ που κέρδιζε ο Jennings σε διεισδύσεις λόγω των κενών που άφηνε ο Ισπανός.

Στον αγώνα εναντίον των Spurs, οι Wolves κέρδισαν 106-96. Πόσο ήταν το σκορ στα 9 λεπτά που έπαιξαν μαζί Rubio και Tony Parker; +3 για τους Spurs.

Αντίστοιχα στους υπόλοιπους αγώνες, τα περισσότερα PG τα οποία φύλαγε (Conley, Irving, Norris Cole), είχαν αρκετά καλύτερη επιθετική απόδοση με τον Rubio στο γήπεδο παρά στον πάγκο. Η μόνη εξαίρεση ήταν ο Kidd, που ούτως ή άλλως δε σκοράρει καθόλου πλέον.

Άλλη μία no-look πάσα..

Το δείγμα των επτά αγώνων είναι πολύ μικρό για να βγουν ασφαλή συμπεράσματα. Αλλά οι ενδείξεις είναι σημαντικές. Ο Ricky Rubio δεν είναι bust αλλά ούτε και αστέρας. Είναι ένα πολύ συγκροτημένο επιθετικά PG που γνωρίζει καλά τα προσωπικά του προτερήματα και μειονεκτήματα. Δεν αποκλείεται τα επόμενα χρόνια να είναι από τους κορυφαίους σε ασίστ στο ΝΒΑ με πολλές θεαματικές πάσες. Δε θα γίνει ποτέ μεγάλος σκόρερ, αλλά οι πολύ ασφαλείς επιλογές του στα σουτ θα τον βοηθήσουν να έχει ένα συμπαθητικό μέσο όρο πόντων. Η μεγάλη του αδυναμία προς το παρόν είναι η άμυνα. Κυριολεκτικά βλέπει τα τρένα να περνούν. Δείχνει ανίκανος να φυλάξει τόσο σε man to man όσο και να καλύψει χώρους.

Συνολικά, η παρουσία του είναι θετική και το μέλλον του ευοίωνο. Με το χέρι στη Spalding, δηλώνω πως το Buzzer Beater επίσημα πλέον δε θα τον ξανακράξει (εκτός απροόπτου).

Πηγές στατιστικών:

 

 

 

13 σχόλια leave one →
  1. vasiliz7 permalink
    Ιανουαρίου 8, 2012 00:59

    general an den ton ksanakraxeis xaneis megalo pososto ton anagnoston sou pou pisteuoume oti einai bust,pols samatas gia to tpt afou tin douleia auti tin kanei k enas deuteroklasatos made in usa paixtis(+merika spasimata mesis).

  2. Ιανουαρίου 8, 2012 02:08

    Για Άλλη μια φορά , εκπληκτικό post! Με το χέρι στη Spalding και εγώ δηλώνω εντυπωσιασμένος από την επιθετική απόδοση του Ισπανού… Δεν τον συγκαταλεγω στα πουλεν μου αλλά μέχρι στιγμής μου αρέσει!

  3. Ιανουαρίου 8, 2012 02:16

    Για να βοηθήσω και εγώ στους συλλογισμούς σου, αλλά και τους αναγνώστες σου επισυνάπτω το επόμενο βίντεο http://www.youtube.com/watch?v=_a1ywwcACoM με τα έξι φετινά τρίποντα του Ricky. Όπως θα παρατηρήσετε τα 4 τελευταία είναι spot up shots. Φαίνεται ξεκάθαρα η εξαιρετική κίνηση του Ισπανού χωρίς τη μπάλα και το πόσο καλά λειτουργεί και τηρεί τις αποστάσεις της ομάδας. Επίσης φαίνεται και κάτι που ξέραμε και πριν πάει στο ΝΒΑ, ότι το σουτ του εν στάση δεν είναι άσχημο. Εκεί που δυσκολεύεται είναι όταν πρέπει να σουτάρει μετά από ντρίμπλα ή όταν το close out της άμυνας είναι πολύ γρήγορο και το χέρι του αμυντικού βρεθεί μπροστά του. Εκεί χάνει την ισορροπία του και τα πόδια του μετακινούνται ή τα χέρια του «φεύγουν» με αποτέλεσμα η μηχανική του να αλλοιώνεται. Η ισορροπία αποτελεί τον νούμερο ένα παράγοντα κάθε παίκτη που σουτάρει, balance και confidence είναι τα δύο κύρια συστατικά. Το πρώτο θα βελτιωθεί μέσα από τη δουλεία, το δεύτερο μέσα από τα παιχνίδια.
    Στις δύο πρώτες φάσεις βλέπουμε να σουτάρει σε καταστάσεις pick n roll, στην πρώτη εκδηλώνει γρήγορη επίθεση δεχόμενος staggered ballscreen και εκτελεί μετά από ντρίμπλα, ενώ στη δεύτερη υπομονετικά ζητά δύο φορές σκριν στη μπάλα, παίρνει την αλλαγή στο screen που επιθυμεί και εκτελεί με τον Όντομ σε απόσταση. Όμως όπως λέει και ο General τέτοιες φάσεις σπανίζουν ακριβώς γιατί ο Rubio δεν είναι καλός σε τέτοιες καταστάσεις, γι’αυτό και αποφεύγει να τις εκδηλώσει. Έχει πάρει δε μόλις τρία τρίποντα σε καταστάσεις pick n roll (τα δύο σας τα έδειξα ήδη), ένα σε isolation, ένα σε transition και άλλο ένα πετώντας τη μπάλα σε λήξη χρόνου από μια μπασκέτα στην άλλη (ανούσιο δηλαδή). Τα υπόλοιπα έξι είναι σε spot up καταστάσεις όπου ευστόχησε στα τέσσερα που είδαμε, συνολικά δηλαδή 6-12.
    Η συζήτηση για τον Rubio δεν τελειώνει, μόνο και μόνο που έχουμε τόσα πολλά να πούμε γι’αυτόν δείχνει το πόσο ενδιαφέρον παίκτης είναι. Μα πάνω απ’όλα ταιριάζει στο στυλ του ΝΒΑ πολύ περισσότερο απ΄όσο στο ευρωπαϊκό μπάσκετ. Και όσο και αν εδώ λοιδωρήθηκε (και δικαιολογημένα κάποιες φορές), εκεί θα εισπράξει τη δόξα που του αναλογεί ως ένα πολύ μεγάλο ταλέντο.

    • Ιανουαρίου 8, 2012 13:52

      Έτσι όπως τα λες είναι. Το ποσοστό των assisted 3πόντων του, είναι γύρω στο 70%, που επιβεβαιώνει και το βίντεό σου. Μόνο «έτοιμα» τρίποντα σουτάρει και καλά κάνει, γιατί δεν μπορεί διαφορετικά. Αυτός ο αυτοπεριορισμός είναι που θα τον κάνει να επιβιώσει στο ΝΒΑ.

  4. talentstosouthbeach permalink
    Ιανουαρίου 8, 2012 07:24

    Aρχίσαμε τις κωλοτούμπες.:p

    Μπράβο σας τουλάχιστον που το παραδέχεστε και το δηλώνεται και επίσημα ότι θα σταματήσει το κράξιμο(μέχρι νεωτέρας λογικά χαχα)

    Σταματήστε να συγκρίνετε Ευρώπη και ΝΒΑ για να καλύψετε τα σαπίδια που έχουμε εδώ που ή φοβούνται να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους ή δεν μπορούν να αποχωριστούν τον πανοκιαμο και τα συναφή.Μήπως είναι και καλύτερος ο Μπαρέα από τον Σπανούλη ή ο Ρούμπιο από τον Διαμαντίδη;(ιεροσυλία;ΟΚ!Αλλά μιλάω για προσόντα..)

    Ο άνθρωπος θα βγεί rookie of the year και εσείς κάθεστε και διυλίζεται τον κόνωψ για να μειώσετε αυτό που κάνει.»Ήταν τα περισσότερα εξ επαφής.» ελ όου έλ.

    Ο Ρούμπιο ήταν ένας αδύναμος πλέι μέικερ με πολύ υψηλό IQ,που έβλεπε γήπεδο με εξαιρετική πάσα και πολύ καλή (signature) προσποίηση και πολύ κακό σουτ στην Ευρώπη.Ότι δηλαδή λατρεύουν οι Αμερικάνοι να βλέπουν.Στην Αμερική με αυτά κάνεις μεγάλη καριέρα.Ειδικά στον άσσο.Δεν είναι 3άρι.Δουλεύεις σαν τρελός πάνω στις αδυναμίες σου,δύναμη,σουτ κάνεις αυτά που ξέρεις καλά και σιγά σιγά προσθέτεις πράγματα.Για την ιστορία έχει βάλει φέτος και καθοριστικότατο τρίποντο σε πρόσφατο παιχνίδι.Δεν θυμάμαι σε ποιό αλλά το παλικάρι μπράβο του.Δεν ξέρω αν θα μπορέσει να είναι και φέτος all star αλλά έχει όλα τα φόντα να γίνει.Σαφώς ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΟΣ παίχτης δεν πρόκειται να γίνει.Αλλά σε πολύ υψηλό επίπεδο θα φτάσει σίγουρα.

    Περιμένω και άρθρο για τον μεγάλο KD που φέτος αποδεικνείει σε όλους όσους τον πίστευουν πολύ περισσότερο από το δαμάλι των Heat(που παρεπιπτόντως κάνει εξαιρετική χρονιά φέτος αν εξαιρέσεις την ανυπαρξία όταν καίει η μπάλα) πως έχει και τα προσόντα και τα @@ να φτάσει πάρα πολύ ψηλά.Άλλο ένα παιχνίδι που κέρδισε μόνος του στην 4η σήμερα.Και για εμένα αυτή τη στιγμή είναι ο ΜΟΝΟΣ σίγουρος διεκδικητής του τίτλου.Η μία ομάδα που θα βρεθεί στους τελικούς είναι η Οκλαχόμα.Την άλλη θα την μάθουμε στην πορεία.

    • talentstosouthbeach permalink
      Ιανουαρίου 14, 2012 11:50

      *Ρόντο ήθελα να γράψω αντί για Ρούμπιο στην δεύτερη παράγραφο .:-D

      Btw 3oς σε ψήφους ο Ρούμπιο για το all star.

  5. Ιανουαρίου 8, 2012 13:47

    Επειδή έχουμε ήδη λάβει εκατοντάδες μηνύματα (γύρω στα 5 για την ακρίβεια) με απειλές πως θα γίνει hacking στο blog αν σταματήσουμε το κράξιμο του Rubio, είμαστε αναγκασμένοι να συνεχίσουμε.

    Και μη ξεχνάτε, δε τον αποθεώσαμε κιόλας, απλά ΔΕΝ είναι bust. Αν υπήρχε All-Worst-Defensive Team θα ήταν ο ηγέτης τους.

    Επίσης το μεγαλύτερο μερίδιο της μη-αποτυχίας του Rubio, πάει στον Adelman που ξέρει να βγάζει το καλύτερο από τους παίχτες του επιθετικά (και μόνο).

  6. MANOS permalink
    Ιανουαρίου 16, 2012 02:05

    Ας συνεχισουμε το κραξιμο αφου οσο τον πληγωνουμε τοσο τον πορωνουμε. Χωρις πλακα εχει κανει πολυ καλη αρχη, ας μην του χρεωνουμε εξ ολοκληρου το alley-hoop tou wade (λογο της επιλογης των ψηλων να κατασκηνοσουν εκτος ρακετας) και μακαρι να βελτιωθει κι αλλο στο μελλον. Επισεις Νο 1 στο rookie ladder δεν βγαινει με τιποτα εκτος και αν υπαρξει τραυματισμος του Kyrie.
    Με ομαδες οπως το Portland,Denver and timberwolfes πραγματικα χερεσαι να βλεπεις basketaki. Ισως να ειναι και μια απο τις πιο fun seasons που εχουμε δει.
    Τελος το ποστ ειναι γαματο και περιμενουμε και αλλα. Κυρια θεματα που μας απασχολουν ειναι που θα καταλιξει το φετινο δαχτυλιδι, και γιατι δεν παιζει το πουλεν μας, ο οδοστροτιρας μας, το καμαρι της ελλαδαρας μας ο !!!Costakis Koufos!!!.

    • talentstosouthbeach permalink
      Ιανουαρίου 21, 2012 09:35

      http://insider.espn.go.com/nba/players/rookies/rankings?&action=upsell&appRedirect=http%3a%2f%2finsider.espn.go.com%2fnba%2fplayers%2frookies%2frankings

      Τσέκαρε μια.

      Τι έκανε και σήμερα ο Ρούμπιο;Μέχρι την 4η περίοδο ήταν το απόλυτο μηδέν και γύρισε το πανχνίδι μόνος του με τους Κλίπερς για να το κερδίσει κιόλας ο μεγάλος Κέβιν Λόβ!Απίστευτο.Εντωμεταξύ είναι τόσο μεγάλο το buzz του Ρίκι αυτή τη στιγμή στην Αμερική που θα πάει σε κανένα all star και θα γελάν και τα τσιμέντα.Γιαυτό λέω ότι θα τον βγάλουν ρούκι οφ δε γίαρ.Αλλιώς ο Irving κάνει την καλύτερη ρούκι χρονιά όλων των εποχών μετά τον Τζόρνταν.Έχει ξεπεράσει κατά πολύ Λεμπρόν και λοιπούς και είναι οριακά κάτω από τον Πόλ.Δεν νομίζω να κάνουν τέτοιο ολίσθημα και να βγάλουν τον Ρούμπιο αλλά no2 υποψήφιος αυτός είναι.Δεν είναι λίγο.

  7. the_mole permalink
    Ιανουαρίου 27, 2012 13:38

    επειδη πιο γραφικοί πεθαίνουμε
    η «παικτάρα» σουτάρει πλέον με το 37% και έχει 3.5 λάθη ανά παιχνίδι. τα άλλα στατιστικά δεν τα σχολιάζουμε γιατί γκουχ-δεν μας ευννοεί-γκουχ.
    κανε κανα καινουριο άρθρο ρε συ general. δεν παλευεται να μπαινεις στο μπλογκ και να φαινεται το ονομα του αμπασκετου.🙂

  8. yiannis23 permalink
    Ιανουαρίου 29, 2012 20:53

    Τελικά είναι μαγκιά να παραδέχεσαι το λάθος σου, ή να διαψεύδεται πανηγυρικά η πρόβλεψη σου και να το γνωστοποιείς και όχι να κωλοτουμπίζεις τύπου «ναι το είπα αλλά…μπλαμπλαμπλα». Είμαι και εγώ σε αυτούς τους πολλούς που πίστευαν ότι δεν θα πετύχει. Αλλά εδώ το πίστευαν πολλοί Ισπανοί, ποσο μάλλον εμείς που τους έχουμε και άχτι. Ο μικρός δούλεψε πολύ το καλοκαίρι και φαίνεται. Και έχει βελτιώσει και το σουτ του πολύ. (έστω το στατικό). Το μπασκετικό του iq εξισορροπεί έλλειψη φυσικών προσόντων. Οταν μάθει καλύτερα και τακτικά το παιχνίδι θα περιορίσει και τα λάθη του. Κι αν στην Ισπανία ο κωλοτούμπας Ναβάρο (κοντό και αργό 2άρι για το ΝΒΑ) είναι 2 σκαλιά πάνω του στην απέναντι όχθη ο καλός pg είναι αυτός που μετράει. Όποιος μιλάει ακόμα για bust εκτίθεται…

  9. Φεβρουαρίου 15, 2012 11:15

    Πάλιωσε πλέον ο Ρούμπιος, τον βαρεθήκαμε. Πιάστε αφιέρωμα για το Λιν! Ο τύπος δεν υπάρχει! Ήρθε από το πουθενά και τα έκανε όλα ώπα! Τέτοιο ξεπέταγμα δεν είχε κάνει ούτε ο Δημήτρης ο Ποδαράς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: