Skip to content

NBA Playoffs 2012 – Western Conference

Μαΐου 25, 2012

San Antonio Spurs

Κάθε χρόνο τα ίδια λέμε και τίποτα δεν αλλάζει. Είναι απλά τα πράγματα. Είναι δυνατόν ο καλύτερος προπονητής στον κόσμο να μην είναι Σέρβος (τουλάχιστον ο μισός), (με εξαίρεση τον Νοτιοκορεάτη πρωταθλητή φυσικά). Ο Gregg Popovich έχει χτίσει την ομαδικότητα των Spurs, τη συνοχή, τους αυτοματισμούς,  το κλίμα στα αποδυτήρια, την κουλτούρα εντός κι εκτός παρκέ στο  ύψιστο επίπεδο. Παρά τα τριανταπέρα χρόνια των Duncan, Manu και τον 30αρη Parker, οι Spurs και φέτος έδειξαν εξαιρετική σταθερότητα και διάρκεια. Εκεί που οι άλλες ομάδες έκαναν κοιλιές κι έβγαιναν εκτός φόρμας, είτε λόγω κούρασης είτε λόγω τραυματισμών, η μηχανή του San Antonio δούλευε άψογα με κάθε νέο παίχτη να προσαρμόζεται στο σύστημα σαν ταιριαστό κομμάτι ενός παζλ.

Κατά τη διάρκεια της σεζόν, είναι εύκολο να φανεί η πιο σταθερή ομάδα, αλλά στα εκρηκτικά playoff όπου λίγα λεπτά μπορούν να αποβούν μοιραία, οι συνθήκες είναι διαφορετικές. Κι εκεί ήταν που οι Spurs είχαν το μειονέκτημα λόγω ηλικίας. Πέρυσι αποκλείστηκαν εύκολα από τους νεανικούς Grizzlies, αλλά φέτος προς έκπληξη πολλών, δε το έβαλαν κάτω.

Η πρώτη κίνηση ματ ήταν η απόκτηση του rookie Kawhi Leonard (με ανταλλαγή του George Hill). Ο μικρός άμεσα έγινε βασικό κομμάτι του rotation τελειώνοντας τη σεζόν με 9 πόντους (με 49% παρακαλώ..), 5 ριμπάουντ και πρώτος σε κλεψίματα για τους Spurs (1,3) παρά τα μόλις 23 λεπτά συμμετοχής κατά μέσο όρο.

Η 2η σημαντική κίνηση στη μέση της σεζόν, ήταν οι υπογραφές των ελεύθερων βετεράνων Boris Diaw και Stephen Jackson. Και οι δύο όντας δημιουργικοί forwards με μπασκετική νοημοσύνη, ήταν θέμα χρόνου να προσαρμοστούν στην καλολαδωμένη μηχανή του San Antonio, που για να μη ξεχνιόμαστε, φέτος σουτάρει με το καλύτερο ποσοστό του NBA (47,8%), αφού οι παίχτες βρίσκονται με κλειστά μάτια.

Για να μη μακρηγορούμε, το αποτέλεσμα ως τώρα είναι το εξής: Ο Άη-Αντώνης απέκλεισε με sweep τόσο τους  Jazz όσο και τους Clippers και έχει να χάσει αγώνα σχεδόν 50 μέρες. Είναι αδύνατο να γίνει πρόβλεψη για τον τελικό της Δύσης εναντίον των Thunder, αλλά το γεγονός ότι βρίσκονται εδώ και σε τέτοια φόρμα, δείχνει το μεγαλείο τους.

Spurs, η ομάδα του Θεού (σε αντίθεση με τους Lakers)

Zombie SuperSonics

Οι Thunder ξεκίνησαν σαν μία άκρως συμπαθητική ομάδα λόγω της νεαρής ηλικίας και του λαμπρού αστεριού του Durant. Ενώ κανείς δε μπορεί να διαφωνήσει με το ατελείωτο ταλέντο τους, επίσης κανείς δεν τους έχει αγαπήσει τρελά. Η αιτία αυτού είναι παντελής έλλειψη ομαδικότητας. H φανταστική τους επιθετική παραγωγή (2οι στο NBA πίσω από τους Spurs, σε Offensive Efficiency με 107 πόντους ανά 100 κατοχές) βασίζεται αποκλειστικά σε ατομικές προσπάθειες των Durant, Westbrook, Harden. Χαρακτηριστικό είναι πως βρίσκονται με διαφορά τελευταίοι σε καλάθια που προέρχονται από ασίστ. Το rotation είναι επιδεικτικά χωρισμένο σε καθαρά επιθετικογενείς και αμυντικογενείς παίχτες: οι προαναφερθέντες από τη μία, και οι Ibaka, Perkins, Sefolosha από την άλλη, οι οποίοι σουτάρουν μόνο αν πάρουν πάσα σε περίπτωση που είναι ερημικά μόνοι. Η αδυναμία να φυλάξει κάποιος τον Durant (κυρίως), τους έχει φέρει ως τον τελικό της Δύσης.  Κι αν όχι φέτος, σύντομα θα τους δούμε και ψηλότερα.

Los Angeles Lakers

Από πέρυσι φαινόταν πως ο πυρήνας των Lakers είχε κουραστεί. Η φυγή του coach-απάτη Phil Jackson, δεν ήταν ιδιαίτερο πλήγμα όσο αυτή του Odom που τον έφαγαν τα reality show και οι κολόνιες (μην κάνετε κλικ χωρίς σακούλα παραδίπλα). Ο μισητός αλλά και τεράστιος Kobe, έκανε σεζόν 25χρονου στα 34 του, αλλά δεν ήταν αρκετός. O Bynum όσο βελτιώνεται εντός γηπέδου, τόσο χάνει τα μυαλά του και καβαλάει το καλάμι, ενώ ο Gasol δείχνει τα πρώτα στοιχεία γήρανσης. Άλλος παίχτης άξιος αναφοράς δεν υπάρχει πλέον στο ρόστερ, με τον Sessions να μην προσαρμόστηκε ποτέ και τον Artest να σκέφτεται ήδη την απόσυρση.

Είναι σχεδόν δεδομένο πως φέτος το καλοκαίρι θα γίνει το περίφημο blow-up, αλλά κανείς δε ξέρει την κατεύθυνση. Τα σενάρια είναι 3:

  1. Ανταλλαγή των Bynum-Sessions για τον Dwight Howard.
  2. Ανταλλαγή Gasol-Sessions για Deron Williams (με sign and trade).
  3. Amnesty Kobe!

Όπως κι αν έχει, είναι γνωστό πως οι Lakers έχουν κάνει συμφωνία με τον Διάβολο εδώ και πολλά χρόνια. Για αυτό και έχουν προκριθεί τις  34 από τις τελευταίες 37 χρονιές στα playoff. Οι δουλοπρεπείς οπαδοί τους δε θα μείνουν πολλά χρόνια παραπονεμένοι.

Memphis Grizzlies

Οι συμπαθητικές αρκούδες έχουν συστήσει μία αθλητική και συνεκτική ομάδα που για 2η χρονιά έκανε καλή πορεία. Στη Δύση των ανερχόμενων Thunder και Clippers, και των κατερχόμενων Spurs και Lakers, ίσως υπάρχει μέλλον σε υψηλότερα σκαλιά ακόμα και για αυτούς. Αλλά κανείς δε μπορεί να τους δει σαν κάτι ιδιαίτερο, τουλάχιστον όσο ο Gay δεν εξελίσσεται σε superstar. Ήδη 4 γραμμές για αυτούς είναι αρκετές.

Los Abeles Clippers

Η ομάδα των Clippers χρειάζεται επειγόντως προπονητή. Παρακολουθώντας παίχτες σαν τον Chris Paul και τον Blake Griffin να χάνονται σε ένα ασύνδετο σύνολο είναι λυπηρό. Ειδικότερα για τον ginger Griffin που ξοδεύει τα καλύτερα χρόνια μπασκετικής εκπαίδευσης ψάχνοντας διαδρόμους για να πηδήξει για λόμπες, αντί να διδάσκεται κανονικό μπάσκετ (α ρε Popovich που θέλετε όλοι..).

Ο Chris Paul έκανε ότι μπορούσε να οργανώσει την ομάδα εντός γηπέδου, όσο ο Vinny del Negro στον πάγκο έφτιαχνε την χωρίστρα του, αλλά αυτό δε θα μπορούσε να τους φτάσει πέρα από τους Spurs. Στη συγκεκριμένη σειρά ήταν εντυπωσιακό να βλέπει κανείς τους Clips να τα δίνουν «όλα», και να πέφτουν στο τοίχος των Spurs που με βασικές μπασκετικές κινήσεις ομαδικότητας έλυναν κάθε παιχνίδι επιθετικά και αμυντικά.

Denver Nuggets

Κανείς δε στεναχωριέται στο Denver. Μαζί με τον Carmelo, έφυγε και το άγχος της ντε-και-καλά εμμονής «να πάρουμε πρωτάθλημα επειδή έχουμε superstar». Το ταλέντο της ομάδας φτάνει στα βάθη του πάγκου, η μέση ηλικία είναι χαμηλή, είναι ήδη μέλη με συνδρομή στα playoff κι έχουν μερικά χρόνια ακόμα να ξεκαθαρίσουν την κατάσταση με τα συμβόλαια και στο σε ποιους παίχτες θα βασιστούν για να χτίσουν  την ομάδα τους.

Dallas Mavericks

Άλλη μια προφητεία του Buzzer Beater εκπληρώθηκε, αφού οι Mavs έσκασαν σα φούσκα και η παρουσία τους στα playoff ήταν περισσότερο γραφική.

Ποιος από τους δύο έπαιζε φέτος;

To θετικό με το Dallas είναι φυσικά ο Mark Cuban. Όσο έχει το πάθος να υποστηρίζει την ομάδα οικονομικά, αφήνοντας τα έσοδα σε δεύτερη μοίρα, οι Mavs θα βρίσκουν τον τρόπο να πρωταγωνιστούν. Δεν υπάρχει περίπτωση να μη χώσει τη μύτη του το καλοκαίρι, στις διαπραγματεύσεις για τον Deron Williams και τον Dwight Howard. Στο ρόστερ, υπάρχει άπλετο υλικό με ανταλλάξιμη αξία.

Utah Jazz

Η 8η θέση στα playoff είναι συνήθως κάτι σαν λαχνός που κερδίζει 7ήμερο ταξίδι στις Μπαχάμες. Η τυχερή ομάδα περνάει μία ωραία εβδομάδα χωρίς ιδιαίτερες προσδοκίες, βγάζει φωτογραφίες, κάνει μερικά μπανάκια και γυρνάει σπίτι της χαρούμενη.

Κάπως έτσι ήταν για τους Jazz, που στη μετά-Deron εποχή είναι θαύμα που ακόμα έχουν τη δυνατότητα να προκρίνονται στην post-season και μάλιστα έχοντας νεανικό κορμό πάνω στον οποίο μπορούν να χτίσουν κάτι ακόμα καλύτερο.

7 σχόλια leave one →
  1. Circle permalink
    Μαΐου 25, 2012 22:06

    ……….coach-απάτη o Phil Jackson??????
    ……….με 11 πρωταθλήματα????

    μήπως ήσουν λιγο υπερβολικος???

    • talentstosouthbeach permalink
      Μαΐου 26, 2012 02:58

      Σιγά το κατόρθωμα. O Γούντσον πήγε πλέι οφ με τους Νίκς οφ φέτος.

    • Μαΐου 27, 2012 20:07

      Πάντα υπερβολικός Circle!🙂

      Παρ΄ὀλα αυτἀ δε θα τον παραδεχτώ ποτέ, γιατί πάντα είχε elite δίδυμο παιχτών και όλα τα λεφτά στα πόδια του στις πιο λουσό-ομάδες του ΝΒΑ (Jordan/Pippen, Shaq/Kobe, Kobe/Gasol).

  2. MANOS permalink
    Μαΐου 27, 2012 20:03

    Απλα απολαυστικος οπως παντα. Συμφωνω για Phil Jackson.

  3. Tilemaxx permalink
    Μαΐου 27, 2012 21:16

    Τάδε έφη Σωκράτης Κόκκαλης, 2009: «Και εγώ αν ήμουν προπονητής στην Μπαρτσελόνα θα έπαιρνα κάθε χρόνο πρωτάθλημα». Κάτι τέτοιο ισχύει και για τον Φίλ Τζάκσον😀

  4. Μαΐου 28, 2012 22:33

    Δεν πάει έτσι όμως. Ο Jackson μπορεί να μην ήταν ο καλύτερος προπονητής όλων των εποχών και να πήρε τα πρωταθλήματα επειδή είχε βοηθούς όπως ο ανυπέρβλητος Tex Winter, αλλά τη δουλειά του την έκανε μια χαρά. Διαχειρίστηκε το υλικό του όσο καλύτερα μπορούσε.

    Έπεισε το Jordan να παίξει με το τρίγωνο αντί για τα γιουρούσια που έκανε επί μια 5ετία, ισορρόπησε την τρομακτική κόντρα μεταξύ Shaq και Kobe, γύρισε στους Lakers για να πάει 3 τελικούς σερί και να τους ξανακάνει ομάδα από το πουθενά. Οι παραπάνω παίκτες είναι γνωστό ότι δεν σήκωναν πολλά-πολλά από κανέναν (προπονητή ή διοίκηση), οπότε κάποιο χάρισμα πρέπει να είχε ο Jackson για να κατάφερε να τους πείσει.

    Στο κάτω-κάτω δεν πήρε 1-2 όπως ο… αλήστου μνήμης Ζέλικο Παβλίσεβιτς, αλλά 11!

  5. wtf permalink
    Ιουλίου 23, 2012 22:31

    ase na mantepsw ektos apo ton poppovich (ston opoio exeis mia emmoni k o opoios paizei antimpasket karga) s aresei k o zots k oti allo teleiwnei se -its k paizei amyna.A RE PHOENIX SUNS K GOLDEN STATE POU THELEIS…joykiller oust

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: