Ricky Rubio

Ήρθε η στιγμή που όλοι περιμέναμε. Μπορεί να είμαστε στις απαρχές της φετινής σεζόν, αλλά η υπομονή έχει τα όρια της.

Όταν πρωτοεμφανίστηκε στα μίντια πριν μερικά χρόνια, προβλήθηκε σαν Μεσσίας, ένα μείγμα Michael Jordan, Γκάντι και James Bond. Με κάθε χρόνο που περνούσε, οι προσδοκίες χαμήλωναν. Σε συνδυασμό με το υπερβολικό hype που τον είχε συνοδεύσει, ο αρχικός θαυμασμός μεταμορφωνόταν σε μίσος και απαξίωση. Με αποκορύφωμα τις μέρες του στη Βαρκελώνη, όπου έγινε ένας μέτριος play maker με καλή πάσα, θετική άμυνα και άθλιο σουτ, κάνοντας τους διθυράμβους των πρώτων ετών να ακούγονται ανέκδοτα. Όπως κι αν έχει, ο Ricky έκανε το μεγάλο υπερατλαντικό άλμα μόλις στα 21 του χρόνια, έχοντας ήδη πολύ πλούσια καριέρα συγκριτικά με συνομήλικα αμερικανάκια, και είναι πλέον στο χέρι του Buzzer Beater να αναλάβει την ιερή υποχρέωση της εκτίμησής του.

Όπως είχαμε αναφέρει πρόσφατα, το NBA έχει το χάρισμα της απελευθέρωσης. Λόγω της ταχύτητας, των ανοιχτών χώρων και του πολύ πιο ελεύθερου παιχνιδιού συγκριτικά με την Ευρώπη, ό,τι ταλέντο διαθέτει κάθε παίχτης, είναι δεδομένο πως θα ξεδιπλωθεί κι αντίστοιχα κάθε αδυναμία θα αποκαλυφθεί.

Πριν ασχοληθούμε με το Rubio, είναι πολύ σημαντικό να λάβουμε υπ’όψη μας πως τους Timberwolves φέτος κοουτσάρει ένας από τους καλύτερους προπονητές που πέρασαν από το ΝΒΑ, ο Rick Adelman. Βασικά του χαρακτηριστικά είναι η έμφαση στο να δίνει μεγάλη ελευθερία στους παίχτες του αφενός και αφετέρου να την πλαισιώνει σε ένα σύστημα με πολλές πάσες, κίνηση και επικοινωνία, δημιουργώντας πολύ όμορφο επιθετικό μπάσκετ. Οι 17 από τις 20 σεζόν στους πάγκους τελείωσαν με θετικό ρεκόρ νικών-ηττών (!). Η φετινή του επιλογή να αναλάβει τη χειρότερη ομάδα του NBA, ήταν μεγάλη έκπληξη για όλους και τα πρώτα θετικά σημάδια ήδη φαίνονται.

Στους 7 πρώτους αγώνες, οι Timberwolves έχουν αντιμετωπίσει τους  Thunder, Bucks, Heat, Mavericks, Spurs, Grizzlies και Cavs. Δηλαδή 5 από τις κορυφαίες ομάδες του ΝΒΑ, μία μέτρια και μία κακή. Αν και τα 6 ματς ήταν εντός έδρας (εκτός των Bucks), έχουν 2 νίκες (με Mavs και Spurs) και 5 ήττες, αλλά με θετική παρουσία και ενδείξεις ομαδικού μπάσκετ, συγκριτικά με την περσινή χαώδη σεζόν.

Οι μέσοι όροι του Rubio αυτή τη στιγμή είναι:

Η συνέχεια μετά το κλίκ…

#16

O Peja Stojakovic ανακοίνωσε την απόσυρσή του από την ενεργό δράση. Μετά από 13 χρόνια στο ΝΒΑ, εύκολα θεωρείται ένας από τους καλύτερους σουτέρ που πέρασαν ποτέ από τον πλανήτη. Για να μη λέμε μεγάλα κι αόριστα λόγια, είναι συγκεκριμένα ο 3ος μεγαλύτερος καθαρόαιμος τριποντάς πίσω από τον Ray Allen και τον Reggie Miller. Δεν ήταν απλά ένας σκόρερ όμως. Κατείχε το μυαλό ένας κλασικού high basketball IQ Γιουγκοσλάβου, και χωρίς να υπερέχει σε κάτι, ήταν καλός σε όλα.

Στα καλύτερα του χρόνια στους Sacramento Kings (1998-2006), έφτασε μέχρι και 2ος σκόρερ του ΝΒΑ με 24,2 ppg (2003). To 2002 βγήκε 16ος στην ψηφοφορία για MVP και 4ος δύο χρόνια μετά, πίσω μόνο από τους Duncan, Garnett και Jermaine O’Neal! Κάτι που οι Ray Allen και Reggie Miller δεν πλησίασαν ποτέ.

Για τους Kings κατέχει αμέτρητα ρεκόρ, όντας ο παίχτης με τα περισσότερα παιχνίδια για την ιστορία της ομάδας (518) και φυσικά με τα πιο πολλά τρίποντα (1070). Για τη χώρα μας είναι κάτι ξεχωριστό γιατί είναι ο πρώτος παίχτης που πάτησε στην άλλη μεριά του Ατλαντικού κι αγαπήθηκε σαν Έλληνας.

Συνολικά για το NBA είναι:

• 4ος σε περισσότερα εύστοχα τρίποντα στην ιστορία (1760).
• 33ος σε ποσοστό τρίποντων στην ιστορία με 40%.
• 4ος σε ποσοστό ελεύθερων βολών στην ιστορία με 89,9%.
• 154ος σε συνολικούς πόντους στην ιστορία με 13647.
• 3 φορές All-Star.
• 2 φορές νικητής του διαγωνισμού τρίποντων.
• 1 φορά στην Αll-NBA 2nd team (2004).

Επειδή όμως σε τούτο το blog αρέσει η αλήθεια. Ας δούμε όλες τις πλευρές…

Ο Peja δεν είχε τη διάρκεια άλλων μεγάλων παιχτών. Ουσιαστικά από την τελευταία του χρονιά στο Sacramento,  η καριέρα του άρχισε να παίρνει την κάτω βόλτα μόλις από τα 28 του χρόνια. Το σώμα του δεν μπορούσε να τον κρατήσει σε υψηλό επίπεδο και λόγω πολλών μικροπροβλημάτων και κυρίως της μέσης του, άρχισε να γίνεται πιο αργός, να βλέπει τους αντιπάλους να περνούν σαν τρένα, και να καταλήγει ως ένας αγκυροβολημένος σουτέρ με ελάχιστη κίνηση.

Ήταν πάντα από τους “ευαίσθητους”. Όταν άλλοι παίχτες έσφιγγαν τα δόντια κι έπαιζαν με σοβαρούς τραυματισμούς, ο Peja προτιμούσε να ξεκουραστεί. Χαρακτηριστικά τη χρονιά 05-06, όσο ο συμπαίχτης του Βonzi Wells έπαιζε με σπασμένο καρπό, ο Peja αποφάσισε να μείνει εκτός για αρκετά παιχνίδια με στραμπουληγμένο δάχτυλο, προκαλώντας δυσφορία στην ομάδα και στους οπαδούς (λίγο μετά ανταλλάχτηκε).

Όταν η μπάλα έκαιγε, κυρίως στα playoff, δεν μπορούσε να την ακουμπήσει. Η απόδοση του στην post-season ήταν επανειλημμένα πεσμένη και στους κρισιμότερους αγώνες χανόταν. Κάθε οπαδός των Kings έχει να πει φυσικά τα καλύτερα λόγια, αφήνοντας ένα πικρό χαμόγελο στο τέλος. Αιτία πίσω από αυτό είναι το περίφημο τρίποντο που “δε θα ξεχαστεί και δε θα συγχωρεθεί ποτέ “όπως λένε στην πιάτσα στα blogs του Sacramento.

Στο 7ο παιχνίδι Lakers @ Κings το 2002 όπου θα κρινόταν ο πρωταθλητής της Δύσης, με το χρόνο στα περίπου 20 δευτερόλεπτα πριν τη λήξη και το σκορ 98-99 υπέρ του LA, όλη η άμυνα είχε επικεντρωθεί στον Mike Bibby. Το Sacramento τότε είχε το καλύτερο passing game στο NBA, κι ακόμα και στην τελευταία καυτή επίθεση, με μερικές γρήγορες πάσες στην περιφέρεια, οι Lakers έχασαν τη μπάλα και στα 12 δευτερόλεπτα ο Peja βρέθηκε μόνος στην αριστερή γωνία. Ολομόναχος για την ακρίβεια. Ο 3ος καλύτερος σουτέρ στην ιστορία του NBA, ήταν ολομόναχος σαν την καλαμιά στον κάμπο, με τον κοντινότερο αντίπαλο στα τουλάχιστον 3 μέτρα, το χρόνο όλο δικό του, έχοντας την μοναδική ευκαιρία να καθαρίσει το παιχνίδι. Και τι έκανε;

Click για δάκρυα στο 1:26:10

Τα χρόνια πέρασαν, κι ο Peja έπαιξε μισό χρόνο για τους Pacers, 4 χρόνια και κάτι ψιλά για τους Hornets, μόλις 2 αγώνες για τους Raptors και ακόμα μισή σεζόν για τους Mavericks. Οι πόντοι του σταδιακά έπεσαν σε μονοψήφιο αριθμό. Έγινε ένας μονοδιάστατος ρολίστας και ειδικά τα τελευταία δύο χρόνια, όταν τον έβλεπες στο παρκέ αναρωτιόσουν γιατί δεν αποσύρεται για να ξεκουραστεί, εμφανώς καταπονημένος κι αργός. Στους Mavericks την τελευταία και χειρότερη στατιστικά σεζόν, είχε μόλις 8 πόντους σε 20 λεπτά, με αρκετά DNP και ώρες στα τελευταία καθίσματα του πολύ βαθιού πάγκου των Mavs.

Μέχρι που έφτασε η μαγική στιγμή. Στους ημιτελικούς της Δύσης το 2011, βρήκε πάλι απέναντι τους Los Angeles Lakers. Παρά τα χρόνια του, τη φυσική κατάσταση και την κακή φόρμα, στη σειρά αυτή συνέβη κάτι εξωπραγματικό. Ο Peja κατά διαστήματα άρχισε να παίζει σαν 25άρης. Με αποκορύφωμα τον 4ο αγώνα, όταν κι ο Kobe δήλωσε θα γυρίσει τη σειρά από 0-3 σε 4-3.

Με 21 πόντους, 7/7 σουτ, 6/6 τρίποντα (!), 3 κλεψίματα και 2 ασίστ, συνέτριψε τους Lakers με 122-86, εξορκίζοντας τους δαίμονες του airball του 2002 τόσο για τον εαυτό του όσο και για πολλούς φίλους των Kings. Στη συνέχεια με τους Thunder και τους Heat, επέστρεψε στον γερασμένο εαυτό του σκοράροντας μόλις 2 πόντους στους 6 τελικούς. Λες και ήταν γραφτό να υπογράψει μισή σεζόν στους Mavericks μόνο για την εξιλέωση..

Ο Peja τελείωσε την καριέρα του πρωταθλητής. Όπως μοιραία έχασε την ευκαιρία το 2002, μοιραία την άρπαξε το 2011 ολοκληρώνοντας τον κύκλο. Δε θα μπορούσε να επιλέξει καλύτερη στιγμή απόσυρσης. Peja σε ευχαριστούμε, το #16 δε θα ξαναφορεθεί στο Sacramento.

Η καλύτερη ομάδα του LA

Πριν λίγα δευτερόλεπτα φαίνεται πως έκλεισε επιτέλους το δράμα της ανταλλαγής του Chris Paul. Οι Clippers τον απέκτησαν μαζί με δύο μελλοντικά picks 2ου γύρου για το νεαρό παιχταρά SG Eric Gordon, τον ακόμα-πολύτιμο βετεράνο center/κυνηγό Chris Kaman, τον περσινό φιλότιμο rookie Al-Faruq Aminu και το pick 1ου γύρου της Minnesota για το 2012, το οποίο σίγουρα θα είναι υψηλό και  πολλά υποσχόμενο δεδομένης της αθλιότητας των Wolves αλλά και του μεγάλου βάθους του επόμενου draft.

Σε πρώτη ματιά, φαίνεται πως θυσίασαν πολλά. Αλλά με μία δεύτερη και πιο σκεπτική που συνοδεύεται με ένα “χμμ..” και το χέρι στο σαγόνι, φαίνεται αρκετά λογικό αν λάβουμε υπόψη μας πως ο Chris Paul είναι υποψήφιος για καλύτερος PG της δεκαετίας που διανύουμε και οι Clippers έχουν ήδη μεγάλα αποθέματα ταλέντου. Δηλαδή είχαν τη δυνατότητα να θυσιάσουν αρκετό υλικό και να παραμείνουν ανταγωνιστικοί με μεγάλες φιλοδοξίες.

Αν η ανταλλαγή είναι τελικώς αυτή που αναφέραμε, το ρόστερ των Clippers θα έχει αυτή τη μορφή:

Αυτή τη στιγμή κατέχουν το ρεκόρ Guinness σαν η μόνη ομάδα στην ιστορία με 4 γενιές άσσων: Bledsoe (22), Paul (26), Williams (29), Billups (35). Αν στη γραμμή με τους SG, δε βλέπετε κενό, κάτι έχουν τα μάτια σας. Θεωρείται δεδομένο πως θα κινηθούν άμεσα για απόκτηση shooting guard είτε ανταλλάσσοντας έναν εκ των τον Mo Williams και Eric Bledsoe ή υπογράφοντας κάποιον ελεύθερο. Ο Billups που πλέον δεν είναι χρήσιμος με τον Paul στην πόλη, μπορεί να γίνει waived (δηλαδή να αφεθεί ελεύθερος) αλλά δεν επιτρέπεται να ανταλλαχθεί ούτε να γυρίσει στους Knicks.

Στοιχηματικές ιστοσελίδες ήδη δίνουν συντελεστή 1,01 στους Clippers για τα περισσότερα alley-oop της σεζόν, με τον Paul να πασάρει και τους Griffin και Jordan να περνάνε το περισσότερο χρόνο στον εναέριο χώρο του παρκέ παρά προσγειωμένοι.

Οι New Orleans Sterns δε θα μπορούσαν να είναι πιο ικανοποιημένοι. Απέκτησαν νέο ηγέτη/σκόρερ στον Gordon, διπλασιάσαν τους καλούς ψηλούς τους (μεγάλη πολυτέλεια για το ΝΒΑ αυτό) με τον Kaman να κάνει παρέα στον Okafor, ο Aminu θα δώσει βάθος στον πάγκο και το καλοκαίρι του 2012 θα έχουν πολλές πιθανότητες να αποκτήσουν ένα ακόμα μεγάλο αστέρι. Επιτέλους μπαίνουν σε διαδικασία αναδόμησης με τις καλύτερες προοπτικές. Δεν υπάρχει πιο αισιόδοξη εμπειρία στο ΝΒΑ από το να οδεύεις στον πάτο της βαθμολογίας με έναν ήδη καλό πυρήνα νέων παιχτών.

Οι υπόλοιπες θέσεις του ρόστερ και για τις δύο ομάδες θα καλυφθούν από όσους επιβιώσουν στο training camp τις επόμενες μέρες.

Πώς φτάσαμε στο σκάνδαλο;

Μετά την ακύρωση της ανταλλαγής του Paul στους Lakers, φαίνεται πως σβήνουν οι πιθανότητες και για τους Clippers. Ο λόγος της απόρριψης του αρχικού trade από το ΝΒΑ, δεν ήταν για τα ανταλλάγματα που κέρδιζαν οι Hornets, αλλά το γεγονός πως είναι αδιανόητο τόσο για τους οπαδούς (άσχετα αν δεν νοιάζεται κανείς για αυτούς), όσο και για τους ιδιοκτήτες πως οι Lakers θα αποκτούσαν έναν superstar τόσο εύκολα. Δηλαδή ανταλλάσσοντας σπουδαίους παίχτες μεν αλλά στη δύση της καριέρας τους δε (αποδεδειγμένα μετά το περσινό 0-4 από τους Mavs). Επιπλέον, θα είχαν και πάνω από $40 εκατομμύρια μείωση εξόδων από μισθούς.

Για να οδηγηθούν οι δύο ομάδες σε αυτή τη συμφωνία, δεν επενέβη το ΝΒΑ. O GM της Νέας Ορλεάνης, Dell Demps, επί μέρες λειτουργούσε ανεξάρτητα. Μόνο αφού έγινε γνωστό πως η διαπραγμάτευση είχε φτάσει σε τελικό στάδιο, αντέδρασε το συμβούλιο των ιδιοκτητών σαν μία παρέα 10χρονων που ζήλεψαν το παιδί με τον πλούσιο μπαμπά (Lakers), επειδή ο Άγιος Βασίλης του έφερε για δώρο το καλύτερο παιχνίδι της αγοράς. Χωρίς πρόθεση για αστείο, αυτή είναι ουσιαστικά η αιτία της ακύρωσης. Αν οι Hornets δεν άνηκαν στο ΝΒΑ αλλά σε έναν συνήθη Εβραίο εφοπλιστή (όπως η πλειοψηφία των ομάδων άλλωστε), η ανταλλαγή θα ολοκληρωνόταν φυσιολογικά.

Το φιάσκο αυτό δε θα μπορούσε να λήξει τόσο νωρίς. Μέχρι να φύγει ο Chris Paul, ο Stern είναι παγιδευμένος. Από τη στιγμή που απέρριψε το πακέτο Lamar Odom, Kevin Martin, Luis Scola, Goran Dragic και draft pick, είναι αναγκασμένος να κάνει ανταλλαγή μόνο αν πάρει κάτι καλύτερο από τα παραπάνω, διαφορετικά θα φανεί ακόμα πιο γελοίος. Κάτι τέτοιο όμως είναι παρά πολύ δύσκολο. Από τους Clippers ζήτησε στην κυριολεξία οτιδήποτε είχε ανταλλάξιμη αξία, δηλαδή τους νεαρούς ταλαντούχους Eric Gordon, Eric Bledsoe, Al-Faruq Aminu, το λήγον συμβόλαιο του Chris Kaman που έχει πολλά να προσφέρει ακόμα αλλά και… το draft pick 1ου γύρου των Timberwolves το οποίο είναι στην κατοχή των Clippers από το 2005! Κι όλοι ξέρουμε ότι αυτό το pick θα είναι πολύ ψηλό…

Οι Clips εννοείται πως δε συμφώνησαν, με συνέπεια η διοίκηση του ΝΒΑ να παραμένει εκτεθειμένη, ο Chris Paul να είναι δεδομένο πως θα φύγει σύντομα με ..κάποιο.. άγνωστο προς το παρόν τρόπο, οι Hornets να μην έχουν καλύψει ακόμα ούτε το μισό τους ρόστερ (!) και η σεζόν να ξεκινάει σε 13 μέρες!

Για όποιον έχει υπομονή και γερό στομάχι… κι αναρωτιέται ακόμα πως έφτασε η κατάσταση σε αυτό το σημείο, ας κάνει ένα ακόμα κλικ για μία ιστορική αναδρομή.

Άξιζε το veto;

Κομισάριε,

Θα ήταν παρωδία να επιτρέψουμε στους Lakers να αποκτήσουν τον Chris Paul στην ανταλλαγή που συζητείται.

Η ανταλλαγή θα πρέπει να ψηφιστεί από τους 29 ιδιοκτήτες.

Τις επόμενες 3 σεζόν, αυτή η συμφωνία θα γλιτώσει από τους Lakers $20 εκατομμύρια  σε μισθούς και $21 εκατομμύρια σε φόρους πολυτελείας. Αυτά τα $21 εκατομμύρια πηγαίνουν στις ομάδες που δεν πληρώνουν φόρο και στο ταμείο των εσόδων που μοιραζόμαστε.

Δε μπορώ να θυμηθώ ποτέ μία ανταλλαγή στην οποία η μία ομάδα να πήρε τον καλύτερο παίχτη με διαφορά και να γλίτωσε και $40 εκατομμύρια στη διαδικασία. Κι όπως φαίνεται δε θα έχανε ούτε κάποια draft picks, κάτι που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει αργότερα για να πάρει και τον Dwight Howard. (Επίσης θα έπαιρναν κι ένα μεγάλο trade exception που θα τους βοηθούσε να χτίσουν την ομάδα ή να πάρουν τον Howard). Όταν οι Lakers απέκτησαν τον Pau Gasol (η ανταλλαγή τότε θεωρήθηκε πολύ ανισόρροπη υπέρ τους), πήραν δεκάδες εκατομμύρια σαν έξτρα μισθούς και φόρο πολυτελείας και έχασαν αρκετά ταλέντα (όπως τον Marc Gasol που μπορεί να γίνει παίχτης για maximum συμβόλαιο).

Απλά δε μπορώ να δω πως μπορούμε να επιτρέψουμε σε αυτή την ανταλλαγή να συμβεί.

Ξέρω ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ιδιοκτητών νιώθει όπως εγώ.

Πότε θα αλλάξουμε τα ονόματα των υπόλοιπων 25 ομάδων σε Washington Generals;

Παρακαλώ συμβούλεψε μας…

Dan G.

Αν διερωτάστε τι ακριβώς είναι το παραπάνω γράμμα, η απάντηση είναι απλή. Είναι ουσιαστικά η ακύρωση της ανταλλαγής του Chris Paul στους Lakers. Με το που μαθεύτηκε η αρχική συμφωνία για την τιτάνια αυτή ανταλλαγή, ο γνωστός κακοήθης γκρινιάρης ιδιοκτήτης των Cavaliers Dan Gilbert, έσπευσε να την κακολογήσει στους συναδέρφους του και φυσικά να παραπονεθεί στον θείο Stern. O θείος με τη σειρά του, βλέποντας τα ανίψια του σε κατάσταση πανικού, την ακύρωσε περίπου δύο ώρες αφότου βγήκε στη φόρα.

Τι τους δίνει το δικαίωμα αυτό; Ο τελευταίος ιδιοκτήτης των Hornets, George Shinn, θέλησε να πουλήσει την ομάδα και να φύγει από το χώρο του μπάσκετ. Δεν έβρισκε αγοραστή και το ΝΒΑ σαν από μηχανής θεός την εξαγόρασε “προσωρινά” μέχρι να βρεθεί νέος ενδιαφερόμενος. Έτσι οι 29 ιδιοκτήτες του ΝΒΑ ουσιαστικά είναι ιδιοκτήτες και των Hornets. Βλέποντας λοιπόν τον καλύτερο παίχτη της ομάδας “τους” να πηγαίνει στους Lakers, αντέδρασαν. Το ερώτημα που γεννιέται τώρα είναι:  Πόσο δίκαιο είναι αυτό;

Νομότυπα, από τη στιγμή που οι 29 κύριοι πληρώνουν (έμμεσα) από την τσέπη τους τους μισθούς των παιχτών των Hornets, έχουν κάθε λόγο να εκφέρουν για τις κινήσεις της ομάδας. To γελοίο όμως στην υπόθεση είναι πως δεν όρισαν τους κανόνες επέμβασης εξαρχής, αλλά φτάσαμε στο σημείο να ολοκληρωθεί η συμφωνία μετά από πολλές ώρες και μέρες διαπραγμάτευσης και να θυμηθούν εκ των υστέρων πως έχουν λόγο. Με αυτό τον τρόπο η κίνηση της ακύρωσης είναι εντελώς φασιστική κι απαράδεκτη.

Αν αγνοήσουμε αυτό το ερασιτεχνικό και παιδαριώδες λάθος του ΝΒΑ που θύμισε ελληνική SuperLeague, υπάρχει ένα άκομα σημαντικό ερώτημα: Αυτή η ανταλλαγή αξίζει όντως veto;

Με δεδομένο πως δε ξέρουμε καν την τελική μορφή που θα έπαιρνε, οι απορίες είναι πολλές:

• Τόσο ο Paul όσο και ο Kobe είναι παίχτες που χρειάζονται τη μπάλα στα χέρια τους (άσχετα αν ο σκοπός είναι διαφορετικός). Πώς θα συμβιβάζονταν;
• Με Gasol και Odom εκτός LA, ποιος θα έπαιζε στη ρακέτα; O Bynum με τα πήλινα γόνατα;
• Μήπως ο Okafor θα ήταν μέρος της ανταλλαγής προς τους Lakers;
• Θα μπορούσε το LA να “χτυπήσει” Howard αμέσως μετά;
• Μαζί με τον Chris Paul θα έπαιρναν και trade exception ύψους $9 εκατομμυρίων;

Κανείς δε ξέρει τις απαντήσεις στα παραπάνω, αλλά ακόμα κι αν ήταν αρνητικές για τους Lakers, θα είχαν έστω τον Chris Paul.

Η συντριπτική πλειοψηφία των ομάδων περιμένει δεκαετίες για έναν παίχτη επιπέδου MVP. Οι Lakers θα είχαν αυτή την τιμή χωρίς καν να μπουν σε διαδικασία rebuild. Δύο μόλις χρόνια μετά το τελευταίο τους πρωτάθλημα θα είχαν ήδη έναν ακρογωνιαίο λίθο για να χτίσουν νέα αυτοκρατορία άμεσα, χωρίς να περάσουν πέτρινα χρόνια εκτός playoff. Αυτό είναι ύψιστη πολυτέλεια αν αναλογιστεί κανείς πως με τους Kobe, Gasol, Odom ήδη στα 30πέρα, η πτώση τους θα είναι κάθετη τα επόμενα χρόνια.

Με απλά λόγια… Ναι. Αυτή η ανταλλαγή αξίζει ένα μεγαλοπρεπές veto.

Το αν θα ολοκληρωθεί ή όχι είναι άλλο θέμα που θα το μάθουμε παρέα τις επόμενες μέρες. Προς το παρόν απολαύστε τα highlights της καριέρας του Chris Paul με τους Lakers.